Porozumienie między Ministrem Transportu i Gospodarki Morskiej Rzeczypospolitej Polskiej a Federalnym Ministrem Gospodarki Publicznej i Komunikacji Republiki Austrii o międzynarodowych przewozach towarów z dnia 19 sierpnia 1993 r.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej Rzeczypospolitej Polskiej i Federalny Minister Gospodarki Publicznej i Komunikacji Republiki Austrii, zwani dalej Stronami Porozumienia, uwzględniając fakt, że Porozumienie między Ministerstwem Komunikacji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Federalnym Ministerstwem Handlu i Odbudowy Republiki Austriackiej w sprawie międzynarodowego przewozu drogowego ładunków, które weszło w życie 1 stycznia 1964 r., nie odpowiada już obecnym warunkom politycznym, gospodarczym, polityki transportowej i ekologicznym, dążąc do sprostania wymogom handlu zagranicznego, w szczególności w odniesieniu do Stron Porozumienia, dążąc do takiego kształtowania transportu towarów między obydwoma Państwami, aby zapewnić możliwie najlepszą ochronę warunków życia i środowiska na objętych Porozumieniem terytoriach Polski i Austrii oraz do możliwie najszybszego zlikwidowania rozmiarów i rodzajów uciążliwości, jakie wywołuje transport drogowy, dążąc do uregulowania na zasadach wzajemności przewozów towarów transportem drogowym, kolejowym i kombinowanym (droga/kolej/statek), świadomi, że konieczne staje się najdalej idące przeniesienie przewozów towarów z transportu drogowego na transport kolejowy lub na statki, dążąc do tego, aby w międzynarodowych przewozach towarów zapewnione było stosowanie z punktu widzenia stanu techniki najnowszych technologii chroniących środowisko naturalne, przede wszystkim ograniczających emisję hałasu i substancji szkodliwych przez stosowane środki transportu, dążąc do tworzenia warunków ułatwiających przenoszenie w większym stopniu przewozów ładunków niebezpiecznych z transportu drogowego na transport kolejowy i na statki, zdecydowani zrealizować cele niniejszego Porozumienia, aby w większym stopniu zaspokajać zapotrzebowanie na usługi transportowe w transporcie kolejowym i żegludze poprzez świadczenie usług o wysokiej jakości, przede wszystkim stosując techniki transportu kombinowanego, uzgodnili co następuje:

Część I - Zakres stosowania

Art. 1

1. Niniejsze Porozumienie stosuje się do międzynarodowych przewozów towarów (w komunikacji dwustronnej i tranzytowej) między Polską a Austrią transportem drogowym, kolejowym i kombinowanym.

2. Porozumienie dotyczy z punktu widzenia rodzajów transportu:

• transportu kombinowanego kolej - droga,

• transportu kombinowanego statek - droga,

• transportu kombinowanego kolej - statek,

• transportu kolejowego, towarowego,

• transportu drogowego samochodami ciężarowymi, których definicja jest zawarta w artykule 2 ustęp 2,

z punktu widzenia rodzajów przewozów:

• przewozów zarobkowych, w tym przejazdów samochodów ciężarowych bez ładunku,

• przewozów zakładowych, w tym przejazdów samochodów ciężarowych bez ładunku.

3. Sprawy opłat regulują przepisy krajowe każdej ze Stron.

Niniejsze porozumienie nie narusza tych przepisów.

 

Część II - Definicje i rozgraniczenia pojęć 

Art. 2

W rozumieniu niniejszego Porozumienia określa się jako:

1. Transport kombinowany

1. przewozy od nadawcy do najbliżej położonego, technicznie przystosowanego terminalu, samochodami ciężarowymi, jeżeli są one realizowane najkrótszą zwykle przyjętą w transporcie drogą ze względu na ekonomikę przewozów i zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, a stacja/port przeładunku (terminal) położony jest na terytorium jednego z Państw, objętych niniejszym Porozumieniem (przewóz poprzedzający),

2. przewozy towarów ze stacji/portu przeładunku do stacji/portu rozładunku, koleją lub statkiem w samochodzie ciężarowym z własnym napędem (ruchoma droga) lub innym samochodem ciężarowym według definicji ust. 2 albo w jego wymiennych nadwoziach (kombinowany transport pojemnikowy) lub w kontenerze o długości co najmniej 6 m (transport kontenerowy), przy czym muszą być przekraczane granice państwowe Stron Porozumienia,

3. przewozy towarów od najbliżej położonego, technicznie przystosowanego terminalu do odbiorcy, samochodem ciężarowym, jeżeli są one realizowane najkrótszą, zwykle przyjętą w transporcie drogą ze względu na ekonomikę przewozów i zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, a stacja/port wyładunku (terminal) jest położony na terytorium jednego z Państw, Stron Porozumienia.

2. Samochód ciężarowy.

Każdy samochód przeznaczony do przewozu towarów, włącznie z ciągnikami siodłowymi, samochodami siodłowymi, zestawami przyczepowymi, przyczepami i naczepami, uważa się za samochód ciężarowy.

3. Zarobkowe przewozy towarów.

Przewozy towarów samochodami ciężarowymi, jeżeli są wykonywane na własny rachunek i ryzyko, regularnie, w określonym celu i przynoszą dochód lub inne korzyści ekonomiczne, uważa się za zarobkowe przewozy towarów.

4. Przewozy zakładowe.

Za przewozy zakładowe uważa się przewozy towarów samochodami ciężarowymi, jeżeli spełniają następujące warunki:

1. przewożone towary stanowią własność przedsiębiorstwa lub są przez nie sprzedawane, kupowane, wynajmowane, najmowane, produkowane, wydobywane, przetwarzane lub naprawiane,

2. przewozy mają na celu dostarczanie towarów do przedsiębiorstwa, ich dalszy wywóz, przemieszczanie wewnątrz przedsiębiorstwa lub poza przedsiębiorstwo z przeznaczeniem do własnego użytku,

3. samochody ciężarowe użyte do przewozów są prowadzone przez własny personel przedsiębiorstwa,

4. samochody ciężarowe przewożące towary należą do przedsiębiorstwa lub są nabyte przez nie na raty albo wynajęte,

5. przewozy stanowią jedynie działalność pomocniczą w ramach całej działalności przedsiębiorstwa.

 

Część III - Współpraca w zakresie komunikacji kolejowej i transportu kombinowanego 

Art. 3

Zasady i kryteria współpracy

Strony Porozumienia zobowiązują się do współpracy między kolejami i intensywnego popierania transportu kombinowanego przez terytoria państw będących Stronami Porozumienia i do kraju trzeciego na podstawie następujących zasad i kryteriów:

1. Strony Porozumienia uzgadniają, że podejmą wszelkie niezbędne i możliwe kroki ekonomiczne w celu zapewnienia możliwie wysokiego udziału transportu kolejowego w międzynarodowym transporcie towarowym między Polską a Austrią oraz w transporcie do krajów trzecich przez terytorium jednego lub obydwu Państw. W tym celu zobowiązuje się przedsiębiorstwa kolejowe do opracowania konkurencyjnych ofert w stosunku do innych środków transportu biorąc pod uwagę szczególne warunki przewozów, krótkie terminy i zróżnicowane taryfy przewozowe.

2. Strony Porozumienia podejmą wszelkie konieczne kroki w celu zapewnienia pełnego wykorzystania praktycznie użytkowego potencjału kolei, przede wszystkim w transporcie kombinowanym.

 

Art. 4

Wpieranie transportu kolejowego i transportu kombinowanego 

1. Strony Porozumienia zobowiązują przedsiębiorstwa kolejowe do aktywniejszego kontynuowania podjętych już kroków, mających na celu skrócenie czasu przewozu i szybkiego poprawienia jakościowego poziomu ofert transportowych.

2. Strony Porozumienia będą działały w takim kierunku, aby przedsiębiorstwa kolejowe i spółki zajmujące się transportem kombinowanym podjęły w ramach ich kompetencji niezbędne, możliwe do przyjęcia z gospodarczego punktu widzenia, działania, a w szczególności dotyczące:

1. użytkowania odpowiednich technicznie i bezpiecznych urządzeń o dużej wydajności, dostosowanych do wysokich prędkości,

2. rozbudowy określonych stacji i infrastruktur,

3. utworzenia sieci terminali na dużych obszarach i zwiększania potencjału istniejących terminali,

4. koordynowanych zakupów i finansowania odpowiedniej ilości środków transportu (wagonów i lokomotyw) dla zwiększenia potencjału kolei, szczególnie w zakresie transportu kombinowanego,

5. opracowania ofert odpowiadających zapotrzebowaniu w odniesieniu do przewozów ładunków niebezpiecznych oraz przewozów towarów wrażliwych na temperatury i wymagających regulowania temperatury w czasie przewozu,

6. usuwania przeszkód administracyjnych i organizacyjnych.

3. Strony Porozumienia będą dążyć do podejmowania przez przedsiębiorstwa kolejowe i spółki transportu kombinowanego wspólnych działań w zakresie oferowania usług transportowych i będą je w tym wspierały.

4. Bliższe szczegóły, dotyczące działań przewidzianych w ust. 2, zostaną ustalone w protokole dodatkowym.

 

Art. 5

Odprawa graniczna

Strony Porozumienia uzgadniają, że w celu stworzenia oferty usług transportowych wysokiej jakości powinno nastąpić znaczne skrócenie czasu postoju pociągów towarowych na granicy. W tym celu Strony Porozumienia będą oddziaływać na znaczne przyspieszenie czynności administracyjnych, technicznych, eksploatacyjnych i organizacyjnych przy odprawie granicznej, szczególnie w transporcie kombinowanym, oraz zaproponują przeniesienie odprawy granicznej do terminali.

 

Art. 6

Rozbudowa połączeń kolejowych

Strony Porozumienia są zgodne, że należy poświęcić więcej uwagi połączeniom określonym w Umowie AGTC, w Projekcie TER, jak również w AGC w odniesieniu do przebiegu linii komunikacyjnych. W związku ż tym Strony Porozumienia będą ściśle współpracowały nad uzyskaniem poprawy w połączeniach komunikacyjnych pomiędzy obydwu państwami, z uwzględnieniem warunków ekonomicznych oraz postanowień zawartych w niniejszym Porozumieniu.

 

Część IV - Drogowy transport towarowy 

Art. 7

Przewozy wymagające zezwolenia

 

1. Rodzaje przewozów wymienione w zakresie stosowania Porozumienia wymagają, o ile jest z nimi związany transport drogowy, zezwolenia państwa Strony Porozumienia, w którym ten transport drogowy się odbywa.

2. Zezwolenia będą udzielane jako zezwolenia pojedyncze oraz zezwolenia wydawane na określony czas w ramach uzgodnionych kontyngentów zgodnie z art. 12, w postaci:

1. zezwoleń standardowych,

2. zezwoleń ograniczonych (np. lokalne, według rodzajów towarów, na określone pojazdy lub według rodzaju transportu).

 

Art. 8

Przewozy nie wymagające zezwolenia

1. Zezwolenia nie wymagają:

1. przewozy towarów z i do portów lotniczych, wykonywane okazjonalnie w razie konieczności zastąpienia usługi lotniczej,

2. przewozy bagażu przyczepami z samochodami, którymi pasażerowie udają się do miejsca przeznaczenia, oraz przewozy bagażu pojazdami wszelkiego rodzaju z i do portów lotniczych,

3. przewozy przesyłek pocztowych,

4. przewozy pojazdów uszkodzonych i wymagających naprawy,

5. przewozy padliny w celu jej usunięcia,

6. przewozy pszczół i narybku,

7. przewozy zwłok,

8. przewozy towarów samochodami ciężarowymi, których dopuszczalna masa całkowita, łącznie z ogólną masą przyczepy, nie przekracza 6 t, lub których dopuszczalna masa własna, łącznie z masą własną przyczepy, nie przekracza 3,5 t,

9. przewozy środków medycznych w celu udzielenia pomocy w nagłych przypadkach (szczególnie w przypadku klęsk żywiołowych),

10. przewozy towarów wysokiej wartości (np. metali szlachetnych) w pojazdach specjalnych, którym towarzyszy policja lub inne organy ochrony,

11. przewozy części zamiennych do statków morskich i samolotów,

12. przebiegi próżne pojazdu używanego w drogowym transporcie towarowym mającego zastąpić inny samochód ciężarowy, który uległ awarii w innym państwie niż państwo jego rejestracji, oraz kontynuacja przewozu za pomocą samochodu ratowniczego na podstawie zezwolenia udzielonego na uszkodzony pojazd,

13. przewozy dzieł sztuki na wystawy oraz jako towary wystawione na targach,

14. okazjonalne przewozy towarów służących wyłącznie do celów reklamy lub dydaktycznych,

15. przewozy urządzeń, osprzętu i zwierząt do i z imprez teatralnych, muzycznych, filmowych, sportowych i cyrkowych, pokazów lub jarmarków oraz do i z miejsc dokonywania zapisów radiowych, zdjęć do filmów i dla telewizji,

16. przewozy nie podzielonych ładunków w pojedynczych przypadkach, jeżeli są one wykonywane samochodem ciężarowym i na które właściwe władze udzieliły na podstawie przepisów krajowych zezwolenia specjalnego na określony przejazd ze względu na maksymalnie dopuszczalną masę łączną.

2. Strony Porozumienia mogą uzgodnić , które przewozy określonych lub wszystkich towarów na wyznaczonych trasach transportu międzynarodowego nie będą wymagały zezwolenia.

 

Art. 9

Treść zezwolenia

1. Na każdy samochód ciężarowy z własnym napędem wymagane jest zezwolenie, o ile art. 8 nie stanowi inaczej.

2. Zezwolenie powinno zawierać następujące dane:

1. nazwisko i adres przedsiębiorcy,

2. urzędowe numery rejestracyjne pojazdu,

3. maksymalną dopuszczalną ładowność użytkową i dopuszczalną masę całkowitą pojazdu,

4. rodzaj transportu (transport zarobkowy, transport zakładowy, przejazd bez ładunku),

5. w razie potrzeby dodatkowe wymagania i warunki związane z korzystaniem z zezwolenia,

6. okres ważności.

3. Zezwolenie ważne jest tylko na przedsiębiorstwo, na które zostało ono wystawione i nie może być odstępowane.

4. Właściwe władze jednego kraju Strony Porozumienia przekazują zezwolenia właściwym władzom drugiego kraju Strony Porozumienia, a władze te przekażą zezwolenie po wypełnieniu, z wyjątkiem danych podanych w ust. 2, lit. b, c i d, stosownemu przedsiębiorcy. Dane dotyczące ust. 2 lit. b, c i d wypełnia sam przedsiębiorca przed rozpoczęciem jazdy.

5. Strony umowy uzgodnią formę zewnętrzną i języki, w jakich będzie wystawione zezwolenie.

 

Art. 10

Zakaz kabotażu

1. Zasadniczo obowiązuje wzajemny zakaz przewozów kabotażowych. Oznacza to, że na podstawie niniejszego Porozumienia przedsiębiorstwa nie mają prawa wykonywania przewozów towarów na terytorium drugiego państwa Strony Porozumienia, tj. przewozów, które rozpoczynają się i kończą na tym terytorium.

2. Strony mogą uzgodnić, że w odniesieniu do transportu poprzedzającego i kończącego przewóz w transporcie kombinowanym, na zasadzie wzajemności, będzie mogła być4. wykonana określona liczba jazd kabotażowych.

 

Art. 11

Postanowienia dotyczące odpowiedzialności

1. Przedsiębiorcy i ich personel są zobowiązani, podczas jazdy na terytorium drugiego państwa Strony Porozumienia, do przestrzegania obowiązujących na terytorium tego państwa przepisów prawa, szczególnie dotyczących przewozów, przepisów komunikacyjnych oraz obowiązujących postanowień celnych i taryfowych.

2. W przypadku ciężkiego lub powtarzającego się naruszenia przez przedsiębiorcę lub jego personel obowiązujących w drugim kraju przepisów lub postanowień niniejszego Porozumienia właściwe władze państwa, w którym pojazd jest zarejestrowany, mogą na prośbę właściwych władz drugiego państwa, na terytorium którego naruszenie miało miejsce, podjąć następujące środki:

1. zwrócić uwagę odpowiedzialnemu za naruszenie przedsiębiorcy na obowiązek przestrzegania przepisów (ostrzeżenie),

2. przejściowo pozbawić prawa do wykonywania międzynarodowych przewozów drogowych, na podstawie niniejszego Porozumienia,

3. wstrzymać wydawanie zezwoleń odpowiedzialnemu za naruszenie przepisów przedsiębiorcy lub cofnąć już wydane zezwolenia na okres, na który właściwe władze kraju pozbawiły przedsiębiorcę prawa wykonywania przewozów.

3. Strony Porozumienia uzgadniają, że zezwolenia wystawione dla przedsiębiorstw, które wielokrotnie naruszyły postanowienia niniejszego Porozumienia, nie będą uznawane.

4. Właściwe władze obydwu Stron Porozumienia będą się wzajemnie informowały o każdym naruszeniu postanowień niniejszego Porozumienia i wszelkich działaniach podjętych w rozumieniu ust. 2.

 

Art. 12

Kontyngenty

1. Liczba zezwoleń (kontyngent), okres obowiązywania, data i częstotliwość ich przekazywania będą uzgadniane między Stronami Porozumienia zawsze na 12 miesięcy (okres obowiązywania kontyngentu) na wniosek Komisji Mieszanej. Należy przy tym kierować się dążeniem do realizacji zasad i kryteriów wymienionych w preambule i w art.3.

2. Zezwolenie jest ważne na dwie jazdy, przy czym może to oznaczać jazdę "tam" i "z powrotem", dwie jazdy "tam" lub dwie jazdy "z powrotem". Zezwolenie jest ważne w okresie obowiązywania kontyngentu i w pierwszym następującym po nim miesiącu. Komisja Mieszana (art. 15) może ustalić inny sposób postępowania.

 

Art. 13

Samochody ciężarowe o znikomym zagrożeniu dla środowiska naturalnego

Stosownie do wymogów ochrony ludności i środowiska naturalnego powinny być używane samochody ciężarowe, które według stanu techniki stwarzają możliwie małe zagrożenie dla środowiska naturalnego. Komisja Mieszana wypracuje propozycję działań wspierających stosowanie takich samochodów ciężarowych, jak również powiązanie określonych części kontyngentu z używaniem ich do przewozów.

 

Art. 14

Towary szczególnie nadające się do przewozu koleją

Strony Porozumienia, uwzględniając wymogi produkcyjne przedsiębiorstw, będą kontrolować przesłanki, na podstawie których transport określonych towarów może zostać w całości lub części przeniesiony z transportu drogowego na kolejowy.

 

Część V - Komisja Mieszana 

Art. 15

1. Strony Porozumienia tworzą Komisję Mieszaną w celu realizacji działań przewidzianych w niniejszym Porozumieniu.

2. Komisja Mieszana zbiera się na wniosek jednej ze Stron Porozumienia i podejmuje decyzje jednomyślnie.

3. Komisja Mieszana regularnie informuje Strony Porozumienia o osiągniętych celach, między innymi dotyczących dalszego rozwoju transportu kombinowanego, podziału przewozów między rodzajami transportu, wykonaniu postanowień art. 13 i 14 o uzyskanym postępie, a także o przeszkodach w wydawaniu zezwoleń oraz czy uzgodniony kontyngent jest wystarczający.

4. Jeżeli Komisja Mieszana będzie rozpatrywać zagadnienia dotyczące innych dziedzin działania administracji, może włączyć do omawiania tych spraw przedstawicieli właściwych władz w celu wypracowania odpowiednich wniosków.

 

Część VI - Postanowienia końcowe 

Art. 16

Wejście w życie

Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1994 r., jednocześnie traci moc Porozumienie między Ministerstwem Komunikacji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Federalnym Ministerstwem Handlu i Odbudowy Republiki Austriackiej w sprawie międzynarodowych przewozów towarowych transportem drogowym z 1 stycznia 1964 r.

 

Art. 17

Okres obowiązywania Porozumienia

Porozumienie zawarte jest na trzy lata. Ulega ono każdorazowo automatycznemu przedłużeniu na dalszy rok, jeżeli żadna ze Stron Porozumienia nie wypowie niniejszego Porozumienia najpóźniej na 3 miesiące przed upływem tego terminu.

 

Porozumienie niniejsze sporządzono w Warszawie dnia 19 sierpnia 1993 r. w dwu egzemplarzach, każdy w językach polskim i niemieckim, przy czym obydwa teksty mają jednakową moc.