Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa Belgii o międzynarodowych przewozach drogowych z dnia 30 października 1968 r.

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Królestwa Belgii, pragnąc przyczynić się do rozwoju przewozów drogowych podróżnych i ładunków wykonywanych pojazdami samochodowymi między obu państwami oraz tranzytem przez ich terytoria, uzgodniły co następuje:

Art. 1

Każda z Umawiających się Stron przyznaje przewoźnikom drugiej Umawiającej się Strony prawo wykonywania przewozów podróżnych i ładunków między obu państwami oraz tranzytem przez ich terytoria pojazdami samochodowymi, zarejestrowanymi na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

Prawo, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyznaje się tylko przewoźnikom, którzy są uprawnieni do wykonywania na terytorium swojego państwa danego rodzaju przewozów, przewidzianych w niniejszej Umowie.

 

I. Przewozy podróżnych autobusami i autokarami

Art. 2

Wszelkie przewozy podróżnych autobusami lub autokarami między terytoriami obu Umawiających się Stron oraz tranzytem przez te terytoria poddane są systemowi zezwoleń z wyjątkiem tych, które są określone w art. 4 niniejszej Umowy.

Art. 3

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony mogą wykonywać regularne przewozy podróżnych lub przewozy wahadłowe na terytorium drugiej Umawiającej się Strony lub tranzytem przez to terytorium tylko pod warunkiem otrzymania uprzedniego zezwolenia właściwych władz tej drugiej Umawiającej się Strony.

Właściwe władze Umawiających się Stron ustalają we wspólnym porozumieniu tryb wydawania zezwoleń, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

 

Art. 4

Przedsiębiorstwa przewozowe, które mają swoją siedzibę eksploatacyjną w jednym z dwu krajów i są tam upoważnione do wykonywania okazyjnych przewozów podróżnych, mogą bez zezwolenia wykonywać przewozy podróżnych na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, oraz tranzytem przez to terytorium:

jeżeli pojazd przewozi tych samych podróżnych w czasie jednej i tej samej podróży od miejsca rozpoczęcia podróży aż do powrotu do tego miejsca,

w przypadku podróży, w której punkt odjazdu położony jest na terytorium kraju rejestracji pojazdu, a punkt końcowy na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, pod warunkiem, że pojazd wraca próżny do kraju rejestracji,

jeżeli pojazd jedzie próżny w celu dokonania naprawy.

 

Art. 5

Zezwolenia na wykonywanie okazyjnych przewozów podróżnych, innych niż wymienione w art. 4 niniejszej Umowy, są wydawane na wniosek przedłożony właściwym władzom Umawiającej się Strony, gdzie pojazd jest zarejestrowany. Władze te przekazują wnioski właściwym władzom drugiej Umawiającej się Strony w celu zatwierdzenia i wydania zezwolenia.

II. Przewozy ładunków

Art. 6

Wszelkie przewozy ładunków między terytoriami Umawiających się Stron oraz tranzytem przez te terytoria są poddane systemowi zezwoleń, z wyjątkiem tych przewozów, które są określone w art. 9 niniejszej umowy.

Właściwe władze Umawiających się Stron ustalają corocznie we wspólnym porozumieniu kontyngent zezwoleń odpowiadających potrzebom przewozów ładunków.

Właściwe władze Umawiających się Stron przekazują sobie in blanco niezbędną liczbę zezwoleń w celu wykonywania przewozów ładunków na podstawie niniejszej Umowy.

 

Art. 7

Zezwolenia na przewóz, o których mowa w art. 6 niniejszej Umowy, są wydawane przewoźnikom przez właściwe władze kraju rejestracji pojazdu.

Art. 8

Zezwolenia na przewóz, o których mowa w art. 6 niniejszej Umowy, dzielą się na:

"zezwolenia okresowe", ważne na okres nie przekraczający jednego roku,

"zezwolenia na podróż", ważne na jeden lub więcej przewozów i na czas ograniczony.

 

Art. 9

Przewozy ładunków, które nie podlegają zezwoleniom, jak również te, które mogą być wykonywane poza kontyngentem, ustalane są we wspólnym porozumieniu przez właściwe władze Umawiających się Stron.

Art. 10

W drodze powrotnej przewoźnicy mogą załadować towary na terytorium drugiej Umawiającej się Strony z przeznaczeniem do kraju rejestracji pojazdu.

Przewoźnicy nie mogą wykonywać przewozów ładunków rozpoczynających się na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, a kończących się w kraju trzecim lub rozpoczynających się w kraju trzecim a kończących się na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, chyba że przewozy te są normalnie wykonywane tranzytem przez terytorium kraju rejestracji pojazdu.

 

Art. 11

Każda Umawiająca się Strona zastrzega sobie prawo wymagania na swoim terytorium specjalnego zezwolenia na przewozy wykonywane pojazdami samochodowymi, których ciężar lub rozmiary z ładunkiem lub bez ładunku przekraczają najwyższy ciężar lub rozmiary dopuszczone na tym terytorium, oraz na przewozy materiałów niebezpiecznych.

III. Postanowienia celne i finansowe

Art. 12

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony, wykonujący na terytorium drugiej Umawiającej się Strony przewozy przewidziane w niniejszej Umowie, uiszczają obowiązujące na tym terytorium podatki i opłaty.

Właściwe władze Umawiających się Stron mogą we wzajemnym porozumieniu stosować częściowe lub całkowite zwolnienie od tych podatków i opłat.

 

Art. 13

W sprawach celnych dotyczących pojazdów i ładunków stosuje się postanowienia umów międzynarodowych, które wiążą obie Umawiające się Strony.

Paliwo i materiały pędne zawarte w zwykłych zbiornikach pojazdów będą wolne od opłat i należności przewozowych.

 

IV. Postanowienia ogólne

Art. 14

Przewoźnicy i ich personel są obowiązani przestrzegać postanowienia ustawowe i regulaminowe, obowiązujące na terytorium każdej z Umawiających się Stron.

Art. 15

Przewoźnicy, mający swoją siedzibę na terytorium jednej z Umawiających się Stron, nie mogą wykonywać przewozów podróżnych lub ładunków między dwiema miejscowościami położonymi na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Art. 16

Rozliczenia i płatności, które powinny być dokonywane w myśl zobowiązań wynikających z postanowień niniejszej Umowy, będą realizowane zgodnie z obowiązującą między Umawiającymi się Stronami umową płatniczą.

Art. 17

W celu zabezpieczenia wykonywania przewozów przewidzianych niniejszą Umową przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony mogą wyznaczyć przedstawiciela na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym kraju.

Art. 18

Właściwe władze Umawiających się Stron ustalają we wspólnym porozumieniu, jakie informacje statystyczne będą wzajemnie przekazywane.

Art. 19

Właściwe władze Umawiających się Stron regulują w protokole wykonawczym sposób realizacji niniejszej Umowy.

W celu zapewnienia należytej realizacji Umowy przedstawiciele właściwych władz utworzą Komisję Mieszaną, która zbiera się w miarę potrzeby.

 

Art. 20

Każda Umawiająca się Strona zawiadamia drugą Umawiającą się Stronę, które władze są właściwymi władzami, upoważnionymi do regulowania zagadnień dotyczących stosowania niniejszej Umowy.

Art. 21

Niniejsza Umowa wchodzi w życie z chwilą, gdy Umawiające się Strony notyfikują sobie wzajemnie, że ich ustawowe wymagania dotyczące wejścia w życie Umowy zostały spełnione.

Art. 22

Niniejsza Umowa zawarta jest na jeden rok i będzie milcząco przedłużana z roku na rok, o ile nie zostanie wypowiedziana przez jedną z Umawiających się Stron na sześć miesięcy przed upływem danego okresu ważności.

Sporządzono w Warszawie dnia 30 października 1968 r. w dwóch egzemplarzach w języku francuskim.