Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki
Chorwacji o międzynarodowych przewozach drogowych osób i ładunków z dnia
30 września 1994 r.
Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Republiki
Chorwacji, zwane dalej Umawiającymi się Stronami, pragnąc przyczynić
się do rozwoju przewozów drogowych osób i ładunków między obu
państwami oraz w tranzycie przez ich terytoria, uwzględniając europejskie
procesy liberalizacji popierające swobodę w przewozie towarów i
świadczeniu usług, przestrzegając jednocześnie przepisów dotyczących
ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa ruchu drogowego, przyjmując
zgodnie za podstawę niniejszej Umowy zasadę wzajemności i liberalizacji,
uzgodniły co następuje:
Zakres stosowania
Art. 1
Przewoźnicy Umawiających się Stron mogą na
warunkach określonych w niniejszej Umowie wykonywać międzynarodowe
przewozy drogowe między obu państwami, przewozy do lub z państw
trzecich oraz w tranzycie przez ich terytoria pojazdami zarejestrowanymi
na ich terytorium.
Przewoźnicy jednej z Umawiających się Stron nie
mogą wykonywać przewozu zaczynającego się i kończącego na terytorium
drugiej Umawiającej się Strony.
Art. 2
Dla celów stosowania niniejszej Umowy poszczególne pojęcia
oznaczają:
"Przewoźnik" to osoba fizyczna lub prawna,
zamieszkała lub mająca swoją siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej lub
w Republice Chorwacji, która ma prawo wykonywania międzynarodowych
przewozów drogowych zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem
wewnętrznym.
"Pojazd" to:
- każdy pojazd drogowy z napędem mechanicznym
przeznaczony do wykonywania przewozów drogowych ładunków i osób
lub do ciągnięcia pojazdów przeznaczonych do tych przewozów,
- zespół pojazdów złożony z pojazdu silnikowego
ciągnącego oraz przyczepy (naczepy),
- pojazd specjalny przeznaczony do ruchu drogowego,
wyposażony w specjalne urządzenie zabudowane na stałe i stanowiące
jego integralną część, które nie jest traktowane jako ładunek.
"Autobus" to pojazd samochodowy, który ze
względu na swoją budowę i wyposażenie jest przystosowany i
przeznaczony do przewozu więcej niż 9 osób (łącznie z kierowcą).
Definicji tej nie narusza przebudowa pojazdu, w wyniku której liczba
miejsc zostanie ograniczona.
"Przewóz pasażerów" to przewóz wykonywany
autobusem osób trzecich lub na potrzeby własne.
"Regularny przewóz pasażerów" to przewóz
podróżnych na określonej trasie, według rozkładu jazdy i na podstawie
taryf uprzednio ustalonych i ogłoszonych.
"Przewóz wahadłowy" to wielokrotny przewóz
zorganizowanych grup podróżnych z tego samego miejsca odjazdu do tego
samego miejsca przeznaczenia, z tym że każda grupa, która zostaje
wywieziona, wraca w nie zmienionym składzie, a w całym cyklu przewozów
pierwsza jazda tam i ostatnia jazda z powrotem odbywają się pojazdem w
stanie próżnym.
Art. 3
W sprawach nie uregulowanych niniejszą Umową ma
zastosowanie ustawodawstwo wewnętrzne każdej z Umawiających się Stron.
Art. 4
Właściwe władze Umawiających się Stron reprezentuje
ze strony polskiej Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej
Rzeczypospolitej Polskiej, ze strony chorwackiej - Ministerstwo Gospodarki
Morskiej, Transportu i Łączności Republiki Chorwacji.
Przewozy pasażerów
Regularne przewozy pasażerów
Art. 5
Regularne przewozy pasażerów są wykonywane w ruchu
dwustronnym lub tranzytowym. Regularne przewozy pasażerów w ruchu
dwustronnym lub tranzytowym wykonuje się autobusami, na uzgodnionej trasie,
według rozkładu jazdy i ustalonych taryf, przy czym podróżni mogą być
zabierani lub liczba ich może być zmieniana na początku trasy lub w
miejscu przeznaczenia oraz w innych uzgodnionych miejscach postoju.
Art. 6
Przewozy regularne wymienione w art. 5 mogą być
wykonywane po uprzednim uzyskaniu specjalnego zezwolenia.
Właściwa władza każdej z Umawiających się Stron
wydaje i zezwolenia na część przewozu wykonywaną na jej terytorium.
Okazjonalne przewozy pasażerów
Art. 7
Zezwolenie na okazjonalny przewóz pasażerów nie jest
wymagane, jeżeli:
- pojazd przewozi tę samą grupę podróżnych na
całej trasie, która przebiega przez terytorium drugiej Umawiającej
się Strony,
- przewóz zaczyna się w państwie, w którym
zarejestrowany jest autobus, z miejscem przeznaczenia na terytorium
drugiej Umawiającej się Strony, pod warunkiem, że autobus wraca w
stanie próżnym do państwa, w którym jest zarejestrowany,
- jest to przejazd w stanie próżnym po pasażerów
przewiezionych na zasadach ustalonych w pkt. b,
Na wykonywanie przewozów wahadłowych, na wjazd próżnego
autobusu przewoźnika jednej Umawiającej się Strony na terytorium
drugiej Umawiającej się Strony w ruchu dwustronnym (inny niż określony
w pkt. 1c), jak również na wykonywanie pozostałych rodzajów
okazjonalnych przewozów podróżnych, wymagane jest specjalne zezwolenie
właściwych władz drugiej Umawiającej się Strony.
Przewozy ładunków
Art. 8
Przewoźnicy Umawiających się Stron mogą wykonywać
przewozy ładunków pojazdami ciężarowymi między obu państwami, jak również
przewozów w tranzycie przez ich terytoria wyłącznie na podstawie
zezwoleń.
Na podstawie tego samego zezwolenia przewoźnik ma
prawo zabrać ładunek powrotny przy wyjeździe z terytorium drugiej
Umawiającej się Strony, po zakończeniu przewozu zgodnie z ust. 1.
Art. 9
Zezwolenia nie są wymagane na następujące rodzaje
przewozów, wykonywanych między obu państwami lub w tranzycie (co
stanowi wyjątek od postanowienia art. 8 niniejszej Umowy):
- eksponatów wystawowych, sprzętu przeznaczonego na
imprezy teatralne i muzyczne oraz innych przedmiotów i zwierząt
przeznaczonych na targi międzynarodowe, zawody sportowe lub inne
imprezy, które odbywają się na terytorium drugiej Umawiającej się
Strony,
- sprzętu przeznaczonego do wykonywania zapisów
radiofonicznych, zdjęć filmowych lub telewizyjnych na terytorium
drugiej Umawiającej się Strony pod warunkiem zwrotnego wywiezienia,
- materiałów i przedmiotów przeznaczonych wyłącznie
do celów reklamowych i informacyjnych;
- mienia przesiedlenia,
- zwłok,
- uszkodzonych pojazdów zarejestrowanych na terytorium
Umawiającej się Strony,
- ładunków pojazdami o masie całkowitej do 6 t oraz
ładowności do 3,5 t,
- w celach humanitarnych związanych z działaniami
wojennymi lub klęskami żywiołowymi,
- tranzytowe, pojazdami w stanie próżnym.
Załoga pojazdu, wykonującego przewóz wymieniony w
ust. 1, powinna dysponować dokumentami pozwalającymi bez wątpliwości
ustalić, że jest to przewóz wymieniony w tym przepisie.
Art. 10
Zezwolenia, o których mowa w art. 8, wydają
przewoźnikom właściwe władze Umawiającej się Strony, w której państwie
zarejestrowany jest pojazd.
Właściwe władze Umawiających się Stron przekazują
sobie zezwolenia wymienione w ust. 1 na zasadzie wzajemności.
Sposób ustalania kontyngentu zezwoleń, rodzaje
zezwoleń oraz warunki i sposoby ich wykorzystania zostaną ustalone w
protokole wykonawczym do niniejszej Umowy.
Art. 11
Przewozy ładunków do lub z państw trzecich mogą być
wykonywane przez przewoźników Umawiających się Stron tylko na podstawie
specjalnych zezwoleń.
Art. 12
Każda z Umawiających się Stron ma prawo wymagać
specjalnego zezwolenia na wykonywanie przewozów na jej terytorium
pojazdami, których masa całkowita, wymiary pojazdu bez ładunku lub z
ładunkiem, obciążenia na oś przekraczają maksymalne wartości
dopuszczalne na terytorium tej Umawiającej się Strony.
Art. 13
Umawiające się Strony będą dążyć do zapewnienia
przyspieszonego trybu postępowania przy przekraczaniu granicy przez pojazdy
przewożące materiały niebezpieczne lub ładunki szybko psujące się.
Opłaty
Art. 14
Przewozy podróżnych i ładunków wymienione w
niniejszej Umowie podlegają podatkom i opłatom za użytkowanie dróg
obowiązującym na terytoriach każdej z Umawiających się Stron.
Właściwe władze Umawiających się Stron są
upoważnione do częściowego lub całkowitego zwolnienia z opłat, o których
mowa w ust. l, z wyjątkiem opłat od przewozów wymienionych w art. 12.
Art. 15
Paliwo znajdujące się w normalnych zbiornikach
zainstalowanych w pojazdach jest zwolnione od opłat celnych i innych
należności. Przez normalny zbiornik należy rozumieć zbiorniki, w które
pojazd jest konstrukcyjnie wyposażony.
Części zamienne, które są czasowo wwożone w celu
naprawy pojazdu uszkodzonego lub który uległ awarii na terytorium
drugiej Umawiającej się Strony, są zwolnione od opłat celnych, podatków
i innych należności pobieranych na podstawie przepisów prawnych, obowiązujących
na terytorium drugiej Umawiającej się Strony. Części, o których mowa
wyżej, powinny być wywiezione z powrotem lub zniszczone pod kontrolą
celną.
Postanowienia ogólne
Art. 16
Dla zapewnienia należytego wykonywania postanowień
niniejszej Umowy Umawiające się Strony ustanowią Komisję Mieszaną,
złożoną z przedstawicieli właściwych władz Umawiających się Stron.
Komisja Mieszana będzie zbierała się na wniosek
właściwych władz jednej z Umawiających się Stron na przemian na
terytorium każdej z Umawiających się Stron.
Do uprawnień Komisji Mieszanej należy:
- przygotowanie protokołu wykonawczego do niniejszej
Umowy,
- ustalenie rocznych kontyngentów zezwoleń, rodzajów
zezwoleń oraz sposobu ich wykorzystania,
- uzupełnienie wykazu przewozów wymienionych w art.
9,
- wnioskowanie do właściwych władz o zwolnienie
przewozów z opłat wymienionych w art. 14,
- rozstrzyganie spraw nie uregulowanych niniejszą
Umową i prawem wewnętrznym Umawiających się Stron,
- rozpatrywanie spraw interwencyjnych w celu niezakłóconego
wykonywania przewozów między Umawiającymi się Stronami,
- przekazywanie informacji o zmianach w prawie
wewnętrznym dotyczących przewozów drogowych.
Art. 17
Zezwolenia i inne dokumenty, wymagane stosownie do
postanowień niniejszej Umowy oraz prawa wewnętrznego, powinny znajdować
się w pojeździe i być okazywane na każde żądanie organów kontrolnych.
Art. 18
Przewoźnicy, jak również załogi pojazdów powinni
podczas przewozu na terytorium drugiej Umawiającej się Strony
przestrzegać przepisów prawnych obowiązujących na tym terytorium.
Art. 19
W przypadku nieprzestrzegania postanowień niniejszej
Umowy przez przewoźnika jednej z umawiających się Stron na terytorium
drugiej Umawiającej się Strony właściwe władze tej drugiej
Umawiającej się Strony poinformują o tym właściwe władze
Umawiającej się Strony, na terytorium której pojazd jest
zarejestrowany.
Właściwe władze Umawiającej się Strony, na
terytorium której naruszenia miały miejsce, mogą zwrócić się do
właściwych władz drugiej Umawiającej się Strony o:
- ostrzeżenie przewoźnika, który dokonał
naruszenia,
- zawieszenie czasowe, częściowe lub całkowite
praw przewoźnika do wykonywania przewozów na terytorium Umawiającej
się Strony, gdzie dokonano naruszenia Umowy.
Władza, która podjęła powyższe środki,
poinformuje o tym właściwą władzę drugiej Umawiającej się Strony.
Postanowienia niniejszego artykułu nie wykluczają
sankcji prawnych, kontrolnych i administracyjnych przewidzianych w
ustawodawstwie obowiązującym na terytorium Umawiającej się Strony, na
którym naruszenie zostało popełnione.
Postanowienia przejściowe i końcowe
Art. 20
Umawiające się Strony drogą dyplomatyczną
poinformują się o spełnieniu wszystkich warunków, zgodnych z prawem
swojego państwa, wymaganych do wejścia w życie niniejszej Umowy. Umowa
niniejsza wejdzie w życie w pierwszym dniu drugiego miesiąca, który
nastąpi po dniu otrzymania ostatniej noty.
Niniejsza umowa będzie obowiązywać przez rok od dnia
wejścia w życie. Następnie będzie automatycznie przedłużana, jeżeli
żadna z Umawiających się Stron nie wypowie jej w drodze notyfikacji na
trzy miesiące przed upływem okresu jej ważności.
Niniejsza Umowa będzie stosowana prowizorycznie od
dnia jej podpisania.
Umawiające się Strony są zgodne w kwestii, że z
chwilą wejścia w życie niniejszej Umowy przestaje obowiązywać w
zakresie międzynarodowych przewozów drogowych Porozumienie między
Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rządem Socjalistycznej
Federacyjnej Republiki Jugosławii o długoterminowej współpracy w
dziedzinie transportu, podpisane 25 października 1979 r. w Warszawie.
Sporządzono w Zagrzebiu dnia 30 września 1994 roku w dwóch
oryginalnych egzemplarzach, każdy w językach polskim i chorwackim, przy
czym oba teksty mają jednakową moc.