Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Cypru o międzynarodowych przewozach drogowych z dnia 24 stycznia 1981 r.

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Republiki Cypru, zwane dalej Umawiającymi się Stronami, pragnąc uregulować i popierać międzynarodowe przewozy drogowe podróżnych i ładunków między obu ich państwami oraz w tranzycie przez ich terytoria, uzgodniły co następuje:

 

Art. 1

Postanowienia niniejszej Umowy mają zastosowanie do przewozów osób i ładunków pochodzących z, przeznaczonych na oraz w tranzycie przez terytorium jednej Umawiającej się Strony i terytorium drugiej Umawiającej się Strony, wykonywanych pojazdami zarejestrowanymi na ich terytoriach.

 

Art. 2

1. Określenie "przewoźnik" oznacza osobę fizyczną lub prawną, która w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej lub w Republice Cypru ma, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem wewnętrznym jej kraju, prawo wykonywania przewozów drogowych osób lub ładunków.
2. Określenie "pojazd" oznacza pojazd samochodowy z napędem mechanicznym, jego przyczepę lub naczepę, które są przeznaczone do przewozu:

1. więcej niż 8 osób siedzących, nie licząc kierowcy,
2. ładunków.

 

Art. 3

1. Przewozy regularne podróżnych autobusami między obu krajami oraz w tranzycie przez ich terytoria wymagają uprzedniego zezwolenia.
2. Właściwa władza każdej Umawiającej się Strony wydaje zezwolenie na część przewozu wykonywaną na jej terytorium.
3. Tryb i warunki wydawania zezwoleń są ustalane wspólnie przez właściwe władze Umawiających się Stron.

 

Art. 4

Wykonywanie przewozów podróżnych autobusami innych niż przewozy regularne, o których mowa w art. 3 niniejszej Umowy, nie wymaga zezwolenia.

 

Art. 5

1. Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony mają prawo wykonywać przewozy ładunków, a także jazdy zarówno po wjeździe w stanie próżnym, jak i po wyładowaniu ładunków na terytorium drugiej Umawiającej się Strony:

1. między jakimkolwiek miejscem na terytorium jednej Umawiającej się Strony i jakimkolwiek miejscem na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
2. w tranzycie przez terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
3. między jakimkolwiek miejscem na terytorium drugiej Umawiającej się Strony i jakimkolwiek miejscem na terytorium kraju trzeciego.

2. Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony mają prawo zabierania ładunku powrotnego na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 6

Z zastrzeżeniem postanowień art. 7 i 8 wykonywanie przewozów ładunków, o których mowa w art. 5, nie wymaga zezwoleń.

 

Art. 7

1. Każda Umawiająca się Strona zastrzega sobie prawo wymagania na swoim terytorium specjalnych zezwoleń na przewozy wykonywane pojazdami samochodowymi, których ciężar lub rozmiary, z ładunkiem lub bez ładunku, przekraczają ciężar lub rozmiary dopuszczone na tym terytorium.
2. Każda Umawiająca się Strona zastrzega sobie również prawo wymagania specjalnego zezwolenia na przewozy materiałów niebezpiecznych.

 

Art. 8

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony nie są uprawnieni do wykonywania przewozów podróżnych lub ładunków między dwoma miejscami położonymi na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, chyba że uzyskają na to specjalne zezwolenie właściwych władz drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 9

Zezwolenia, wymagane zgodnie z niniejszą Umową, powinny znajdować się w pojazdach samochodowych każdej Umawiającej się Strony, wykonujących przewozy na terytorium drugiej Umawiającej się Strony oraz powinny być okazywane na żądanie właściwych organów.

 

Art. 10

Kwestie dotyczące podatków i opłat związanych z wykonywaniem przewozów są uregulowane w memorandum, o którym mowa w art. 15 niniejszej Umowy.

 

Art. 11

Prawa jazdy, wydane przez właściwą władzę jednej Umawiającej się Strony i ważne na jej terytorium, będą uznawane za ważne na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 12

Paliwo i materiały pędne znajdujące się w zbiornikach pojazdów samochodowych są zwolnione od opłat i należności celnych.

 

Art. 13

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony oraz załogi pojazdów samochodowych wykonujących przewozy na terytorium drugiej Umawiającej się Strony obowiązani są przestrzegać przepisów prawnych, dotyczących w szczególności przewozów i ruchu drogowego, obowiązujących na terytorium Umawiającej się Strony.

 

Art. 14

Rozliczenia i płatności wynikające z wykonywania niniejszej Umowy będą dokonywane zgodnie z umowami płatniczymi obowiązującymi między Umawiającymi się Stronami.

 

Art. 15

Właściwe władze Umawiających się Stron ustalają sposoby stosowania niniejszej Umowy w memorandum sporządzonym w tym samym czasie co ta Umowa.

 

Art. 16

Właściwe władze Umawiających się Stron utworzą Komisję Mieszaną w celu zapewnienia realizacji niniejszej Umowy.

Komisja Mieszana zbierać się będzie w razie potrzeby na żądanie właściwych władz jednej z Umawiających się Stron, na przemian na terytorium każdej z Umawiających się Stron.

 

Art. 17

Umowa niniejsza wejdzie w życie po przyjęciu zgodnie z prawem każdej z Umawiających się Stron w dniu wymiany not stwierdzających to przyjęcie.

 

 

Art. 18

Umowa niniejsza zawarta jest na jeden rok. Ulega automatycznemu przedłużaniu na kolejne okresy jednoroczne, o ile jedna z Umawiających się Stron nie przekaże drugiej Stronie pisemnej noty o wypowiedzeniu nie później niż na trzy miesiące przed datą wygaśnięcia.

 

Niniejsza Umowa została sporządzona w Nikozji dnia 24 stycznia 1981r. w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.