Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa Danii o międzynarodowych przewozach drogowych podróżnych i ładunków z dnia 18 lutego 1972 r.

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Królestwa Danii, pragnąc przyczynić się do rozwoju przewozów drogowych podróżnych i ładunków między obu państwami, jak również tranzytem przez ich terytoria, uzgodniły co następuje:

Art. 1

Każda z Umawiających się Stron przyznaje przewoźnikom drugiej Umawiającej się strony prawo wykonywania przewozów podróżnych i ładunków między obu państwami oraz tranzytem przez ich terytoria pojazdami samochodowymi, zarejestrowanymi na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

Prawo, o którym mowa w ust. l, przyznaje się tylko przewoźnikom, którzy są uprawnieni do wykonywania na terytorium swojego państwa przewozów podróżnych i ładunków przewidzianych w niniejszej Umowie.

 

Przewozy podróżnych

Art. 2

Polskie i duńskie przedsiębiorstwa transportowe, o których mowa w art. 1, mogą wykonywać okazyjne przewozy podróżnych między obu krajami lub w tranzycie przez drugi kraj pod warunkiem, że:

ci sami podróżni będą przewożeni tym samym pojazdem z kraju, gdzie zarejestrowany jest pojazd, do drugiego kraju, lub w tranzycie przez drugi kraj i z powrotem, bez zabierania lub pozostawiania podróżnych w czasie przejazdu,

ta sama grupa podróżnych będzie przewożona z jednego miejsca w kraju rejestracji pojazdu do określonego miejsca w drugim kraju, z którego pojazd powróci w stanie próżnym do kraju rejestracji.

 

Art. 3

Inne rodzaje przewozów podróżnych wymagają zezwolenia władz drugiego kraju.

Wniosek o wydanie zezwolenia musi być skierowany do władz państwowych przewoźnika. Jeżeli władze te mogą zalecić wydanie zezwolenia, wniosek o zezwolenie przekazany będzie właściwym władzom drugiego kraju.

 

Przewozy ładunków

Art. 4

Z zastrzeżeniem postanowień art. 5, przewozy ładunków między obu państwami oraz tranzytem przez ich terytoria podlegają systemowi zezwoleń.

Właściwe władze Umawiających się Stron przekazują sobie wzajemnie zezwolenia przewozowe in blanco w ramach uzgadnianych przez nie kontyngentów.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, wydawane są przewoźnikom przez właściwe władze kraju rejestracji pojazdu.

Jedno zezwolenie jest ważne na pojazd pojedynczy lub zespół pojazdów sprzęgniętych.

 

Art. 5

Nie podlegają systemowi zezwoleń:

przewozy rzeczy przesiedlenia,

przewozy przedmiotów przeznaczonych na targi, wystawy lub pokazy,

przewozy dekoracji, rekwizytów teatralnych i instrumentów muzycznych przeznaczonych na imprezy artystyczne,

przewozy zwierząt, pojazdów i sprzętu sportowego, przeznaczonych na imprezy sportowe,

przewozy sprzętu przeznaczonego do wykonywania nagrań dla radia, filmu i telewizji,

przejazdy pojazdów wykonywane w celu zastąpienia pojazdów uszkodzonych,

przewozy zwłok.

Jednakże zwolnienie przewozów wymienionych pod lit. b-e od systemu zezwoleń nie stosuje się do przewozów tranzytowych.

Art. 6

Każda Umawiająca się Strona zastrzega sobie prawo wymagania na swoim terytorium specjalnego zezwolenia, oprócz zezwolenia przewidzianego w art. 4 niniejszej Umowy, na przewozy wykonywane na jej terytorium pojazdami samochodowymi, których wymiary i ciężary z ładunkiem lub bez ładunku przekraczają maksymalne wymiary lub ciężary dopuszczone na tym terytorium, jak również na przewozy materiałów niebezpiecznych.

Postanowienia ogólne

Art. 7

Wymagane zezwolenia przewozowe powinny znajdować się w pojazdach samochodowych każdej Umawiającej się Strony znajdujących się na terytorium drugiej Umawiającej się Strony i być okazywane na żądanie jej właściwych organów.

Art. 8

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony nie mogą wykonywać przewozów podróżnych lub ładunków między dwoma miejscami położonymi na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, chyba że uzyskają na to specjalne zezwolenie właściwej władzy drugiej Umawiającej się Strony.

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony nie mogą wykonywać przewozów podróżnych lub ładunków między terytorium drugiej Umawiającej się Strony a państwem trzecim z wyjątkiem przewozów, na które zostało wydane specjalne zezwolenie tej drugiej Umawiającej się Strony.

Do przewozów podróżnych lub ładunków między terytorium drugiej Umawiającej się Strony a państwem trzecim będzie ponadto stosowany system zezwoleń przewidziany wart.3 i 4.

 

Art. 9

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony, wykonujący na terytorium drugiej Umawiającej się Strony przewozy przewidziane w niniejszej Umowie, uiszczają obowiązujące na tym terytorium podatki i opłaty.

Właściwe władze Umawiających się Stron mogą uzgodnić zastosowanie częściowego lub całkowitego zwolnienia od podatków i opłat dotyczących przewozów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu oraz dotyczących zezwoleń przewozowych.

 

Art. 10

Paliwo i materiały pędne znajdujące się w zwykłych zbiornikach pojazdów będą wolne od opłat i należności przewozowych.

Art. 11

Przewoźnicy i ich personel obowiązani są przestrzegać postanowień prawnych obowiązujących na terytorium każdej z Umawiających się Stron, a w szczególności postanowień dotyczących przewozów drogowych i ruchu drogowego.

Art. 12

Rozliczenia i płatności wynikające z wykonywania niniejszej Umowy będą dokonywane zgodnie z umowami płatniczymi obowiązującymi między Umawiającymi się Stronami.

Art. 13

Umawiające się Strony ustanawiają Komisję Mieszaną w celu zapewnienia stosowania niniejszej Umowy, a w szczególności:

w celu regulowania spraw związanych ze stosowaniem systemu zezwoleń,

w celu ewentualnego stosowania zwolnienia od podatków i opłat, o którym mowa w art. 9 niniejszej Umowy.

Komisja Mieszana zbiera się na żądanie jednej z Umawiających się Stron, na przemian na terytorium każdej z Umawiających się Stron.

Art. 14

Umowa niniejsza podlega zatwierdzeniu zgodnie z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron i wchodzi w życie w dniu wymiany not stwierdzających spełnienie tego warunku. Umawiające się Strony zgadzają się na prowizoryczne stosowanie postanowień niniejszej Umowy począwszy od trzydziestego dnia po jej podpisaniu.

Art. 15

Umowa niniejsza zawarta jest na jeden rok i będzie automatycznie przedłużana na dalsze okresy jednoroczne, jeżeli żadna z Umawiających się Stron nie wypowie jej w drodze notyfikacji na trzy miesiące przed upływem okresu jej ważności.

Na dowód czego niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.

Sporządzono w Warszawie dnia 18 lutego 1972 r. w dwóch egzemplarzach w języku francuskim.