Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Finlandii o międzynarodowych przewozach drogowych z dnia 18 października 1969 r.

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Republiki Finlandii, pragnąc popierać przewozy drogowe podróżnych i ładunków między obu państwami, jak również tranzytem przez ich terytoria, uzgodniły co następuje:

Art. 1

Przewoźnicy Umawiających się Stron mogą wykonywać na warunkach określonych w niniejszej Umowie międzynarodowe przewozy drogowe między obu państwami i w tranzycie przez ich terytoria pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi na terytorium jednego z Umawiających się Państw.

Prawo, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyznaje się tylko przewoźnikom upoważnionym w swoim państwie do wykonywania międzynarodowych przewozów drogowych.

 

I. Przewozy podróżnych

Art. 2

Wykonywanie regularnych przewozów podróżnych między obu państwami oraz tranzytem przez ich terytoria wymaga uprzedniego zezwolenia.

Przez "regularne przewozy podróżnych" rozumie się przewozy podróżnych wykonywane autobusami na określonej trasie, według rozkładów jazdy i taryfy uprzednio ustalonych i ogłoszonych.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wydawane jest przez właściwą władzę każdej Umawiającej się Strony na część przewozu wykonywaną na jej terytorium. Tryb i warunki wydawania zezwoleń ustalają wspólnie właściwe władze Umawiających się Stron.

 

Art. 3

Poza przewozami regularnymi przewozy podróżnych nie podlegają wymogowi zezwoleń.

II. Przewozy ładunków

Art. 4

Z zastrzeżeniem postanowień art. 7, przewozy ładunków wykonywane między Umawiającymi się Państwami lub w tranzycie przez ich terytoria podlegają wymogowi posiadania zezwoleń.

Zezwolenia wystawiane są przez właściwe władze państwa rejestracji pojazdu samochodowego w imieniu właściwych władz drugiej Umawiającej się Strony w ramach kontyngentów wspólnie ustalanych corocznie na zasadzie wzajemności przez właściwe władze Umawiających się Stron.

Właściwe władze Umawiających się Stron przekazują sobie wzajemnie dostateczną liczbę zezwoleń, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.

 

Art. 5

Zezwolenie wydawane jest dla każdego pojazdu lub zespołu pojazdów.

To samo zezwolenie upoważnia przewoźnika w drodze powrotnej do zabrania ładunku z terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Zezwolenie może być użyte tylko przez przewoźnika, dla którego zostało wydane i jest niezbywalne.

 

Art. 6

Właściwe władze Umawiających się Stron mogą uzgodnić stosowanie:

• zezwoleń przewozowych na ustalony czas, upoważniających do wykonania dowolnej liczby przewozów w ciągu tego okresu,

• zezwoleń przewozowych na jedną jazdę. 

 

Art. 7

Nie wymaga zezwolenia:

• przewóz rzeczy przesiedlenia,

• przewóz zwłok,

• przewóz towarów przeznaczonych na targi lub wystawy odbywające się na terytorium jednej z Umawiających się Stron,

• przewóz sprzętu i wyposażenia przeznaczonego na teatralne, muzyczne, filmowe, sportowe i inne imprezy, na wystawy i targi oraz do wykonywania audycji radiowych lub telewizyjnych, lub kręcenia filmów na terytorium jednej z Umawiających się Stron,

• pojazd zastępujący pojazd uszkodzony,

• pojazd lub zespól pojazdów przeznaczony na międzynarodowe targi lub wystawy odbywające się na terytorium jednej z Umawiających się Stron,

• samochód specjalny, który ze względu na jego konstrukcję przeznaczony jest do innego celu niż przewóz osób lub ładunków.

 

Art. 8

Do przewozu wykonywanego na podstawie niniejszej Umowy wymagany jest międzynarodowy list przewozowy.

III. Inne postanowienia

Art. 9

Jeżeli ciężar lub rozmiary pojazdu albo zespołu pojazdów wykonujących przewóz z ładunkiem lub bez ładunku przekracza maksymalny ciężar lub rozmiary dopuszczalne na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, oprócz zezwolenia przewidzianego w art. 4 wymagane jest specjalne zezwolenie właściwej władzy tej Umawiającej się Strony.

Każda Umawiająca się Strona zastrzega sobie również prawo wymagania specjalnego zezwolenia na przewozy materiałów niebezpiecznych.

 

Art. 10

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony nie mogą wykonywać przewozów osób lub ładunków między dwoma miejscami na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony nie mogą wykonywać przewozów między terytorium drugiej Umawiającej się Strony a państwem trzecim z wyjątkiem przewozów, na które zostało wydane specjalne zezwolenie przez właściwą władzę tej drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 11

Odpowiednie zezwolenie oraz list przewozowy powinny znajdować się w pojeździe samochodowym w czasie każdego przejazdu i powinny być okazywane na żądanie organów kontroli.

Art. 12

Pojazdy samochodowe, używane do przewozów podróżnych lub ładunków, powinny nadawać się do tych przewozów i powinny być utrzymywane w należytym stanie technicznym.

Art. 13

Zezwolenia wydane zgodnie z niniejszą Umową nie podlegają opłatom lub podatkom.

Przewozy osób lub ładunków regulowane niniejszą Umową podlegają podatkom i opłatom obowiązującym w drugim Umawiającym się Państwie.

Umawiające się Strony mogą w drodze wymiany not na zasadzie wzajemności uzgodnić częściowe lub całkowite zwolnienie od podatków i opłat, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.

 

Art. 14

Właściwe władze Umawiających się Stron ustalają wspólnie zasady wymiany danych statystycznych, dotyczących przewozów regulowanych w niniejszej Umowie.

Art. 15

Prawa jazdy ważne na terytorium jednej Umawiającej się Strony będą uznawane za ważne na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Art. 16

Paliwo i materiały pędne znajdujące się w zwykłych zbiornikach pojazdów samochodowych będą wolne od opłat i należności przewozowych oraz od zakazów i ograniczeń.

Za zwykły zbiornik uważa się zbiornik konstrukcyjnie przewidziany dla danego typu pojazdu samochodowego.

Części zamienne i smary nie podlegają opłatom i należnościom przywozowym. Części nie wykorzystane powinny być wywiezione, a części zastąpione powinny być wywiezione, zniszczone lub przekazane zgodnie z przepisami obowiązującymi na terytorium, gdzie znajduje się pojazd samochodowy.

 

Art. 17

Płatności wynikające z realizacji niniejszej Umowy będą dokonywane zgodnie z obowiązującymi Umawiające się Strony umowami płatniczymi.

Art. 18

Przewoźnicy obowiązani są przestrzegać przepisów dotyczących ruchu drogowego oraz innych przepisów prawnych obowiązujących w państwie, na terytorium którego znajduje się pojazd samochodowy.

Art. 19

Właściwe władze jednej Umawiającej się Strony podają do wiadomości właściwym władzom drugiej Umawiającej się Strony przypadki naruszeń postanowień niniejszej Umowy i podejmują odpowiednie kroki w celu zapobiegania takim naruszeniom.

Art. 20

W razie konieczności Umawiające się Strony będą zgodnie ze swoim ustawodawstwem popierały udzielanie pomocy osobom i towarom znajdującym się w pojazdach samochodowych, które znalazły się w trudnej sytuacji podczas wykonywania przewozu zgodnie z niniejszą Umową.

Art. 21

Właściwe władze Umawiających się Stron regulują w odrębnym protokole sprawy związane z realizacją niniejszej Umowy.

Właściwe władze Umawiających się Stron będą utrzymywały między sobą stały i bezpośredni kontakt, dotyczący wszystkich spraw wynikających z realizacji niniejszej Umowy.

 

Art. 22

Każda Umawiająca się Strona zawiadamia drugą Umawiającą się Stronę, które władze należy

uważać za właściwe w sprawach związanych z realizacją niniejszej Umowy.

Art. 23

Niniejsza Umowa podlega zatwierdzeniu zgodnie z prawem każdej z Umawiających się Stron i wchodzi w życie trzydziestego dnia po wymianie not stwierdzających jej zatwierdzenie.

Niniejsza Umowa zostaje zawarta na jeden rok, począwszy od dnia jej wejścia w życie, i będzie automatycznie przedłużana na dalsze jednoroczne okresy, jeżeli nie zostanie wypowiedziana przez jedną z Umawiających się Stron w drodze notyfikacji co najmniej na trzy miesiące przed upływem danego jednorocznego okresu.

 

Umowę niniejszą sporządzono w Warszawie dnia 18 października 1969 r. w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.