Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Iraku w sprawie międzynarodowych przewozów drogowych z dnia 20 września 1984 r.

 

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Republiki Iraku, zwane dalej Umawiającymi się Stronami, doceniając znaczenie umacniania przyjaznych stosunków między obu krajami, postanowiły zawrzeć niniejszą Umowę w celu ułatwiania przewozu podróżnych i ładunków transportem samochodowym między obu krajami oraz w tranzycie przez ich terytoria i postanowiły co następuje:

Art. 1

Postanowienia niniejszej Umowy mają zastosowanie do międzynarodowych przewozów drogowych podróżnych i ładunków z lub na terytorium jednej Umawiającej się Strony i w tranzycie przez terytorium drugiej Umawiającej się Strony, pojazdami zarejestrowanymi na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Art. 2

Dla celów niniejszej Umowy:

Określenie "przewoźnik" oznacza osobę fizyczną lub prawną, która w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej lub w Republice Iraku ma prawo, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem wewnętrznym, wykonywania przewozów drogowych podróżnych lub ładunków.

Określenie "pojazd" oznacza pojazd drogowy z napędem mechanicznym oraz jego przyczepę lub naczepę, który jest przeznaczony do przewozu:

więcej niż 8 osób siedzących, nie licząc kierowcy,

ładunków.

Określenie "regularne przewozy między obu krajami" oznacza przewóz podróżnych między terytoriami obu Umawiających się Stron na określonej trasie, zgodnie z rozkładami jazdy i taryfami opłat określonymi i uzgodnionymi wcześniej przez właściwe władze obu Umawiających się Stron.

Określenie "regularne przewozy tranzytowe" oznacza regularne przewozy rozpoczynające się na terytorium jednej Umawiającej się Strony, przejeżdżanie przez terytorium drugiej Umawiającej się Strony bez zostawiania lub zabierania podróżnych i kończenie przewozu na terytorium kraju trzeciego.

Określenie "przewozy przy drzwiach zamkniętych" (przewozy turystyczne) oznacza międzynarodowe przewozy jednej i tej samej grupy podróżnych, w tym samym pojeździe w podróży zaczynającej się w punkcie na terytorium Umawiającej się Strony, gdzie pojazd jest zarejestrowany, kontynuowanej na terytorium drugiej Umawiającej się Strony lub przejeżdżanie przez to terytorium i kończenie podróży na terytorium poprzedniej Umawiającej się Strony bez zabierania lub pozostawiania podróżnych na trasie.

Określenie "przewozy tranzytowe" oznacza przewóz podróżnych i ładunków pojazdami zarejestrowanymi na terytorium jednej Umawiającej się Strony przez terytorium drugiej umawiającej się Strony, między punktami wyjazdu i przeznaczenia znajdującymi się poza terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Określenie "wjazd bez ładunku" oznacza wjazd pustego pojazdu zarejestrowanego w jednej Umawiającej się Stronie na terytorium drugiej Umawiającej się Strony w celu przewiezienia podróżnych lub ładunków do kraju rejestracji lub do kraju trzeciego.

 

Art. 3

Każda Umawiająca się Strona zgodnie z niniejszą Umową zezwala na poruszanie się pojazdów zarejestrowanych na terytorium Umawiającej się Strony na wszystkich trasach na jej terytorium z wyjątkiem tych, na które wjazd jest ogólnie zakazany przez jej ustawodawstwo wewnętrzne. Właściwe władze Umawiających się Stron ustalą te trasy i wzajemnie się o nich poinformują.

Art. 4

Przewóz materiałów niebezpiecznych między terytoriami obu Umawiających się Stron lub w tranzycie przez terytorium jednej Umawiającej się Strony wymaga uzyskania specjalnego zezwolenia. Przewóz ładunków z lub na terytorium Umawiających się Stron, których wwóz jest niedozwolony z przyczyn sanitarnych, weterynaryjnych i ochrony roślin, jest zakazany.

Art. 5

Pojazd zarejestrowany na terytorium jednej Umawiającej się Strony może zabrać ładunek powrotny do kraju swej rejestracji po dostarczeniu ładunków na terytorium drugiej Umawiającej się Strony lub będąc w tranzycie przez Irak w drodze powrotnej do Polski.

Wjazd pustego pojazdu zarejestrowanego w jednej Umawiającej się Stronie na terytorium drugiej Umawiającej się Strony w celu zabrania podróżnych lub ładunków przeznaczonych do kraju jego rejestracji wymaga uzyskania specjalnego zezwolenia.

Art. 6

Przewóz ładunków z terytorium każdej z Umawiających się Stron do krajów trzecich wymaga uzyskania specjalnego zezwolenia.

Art. 7

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony nie będą mogli przewozić podróżnych lub ładunków między dwoma punktami na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Art. 8

Żadne podatki, opłaty ani należności nie będą nakładane na przewóz podróżnych i ładunków między terytoriami obu Umawiających się Stron, jak również w tranzycie przez ich terytoria oraz na przewóz podróżnych i ładunków z kraju trzeciego, z wyjątkiem:

opłat za korzystanie z sieci drogowej (myta drogowe i mostowe),

opłat w przypadku gdy ciężar, wymiary lub ładunek pojazdów przekracza wyznaczone limity zgodne z ustawodawstwem wewnętrznym Umawiających się Stron,

opłat wynikających ze świadczenia usług związanych z ładunkiem, podróżnymi i ich rzeczami osobistymi.

Umawiające się Strony będą informować się wzajemnie o możliwych zmianach typów opłat, ich wysokości, minimum na trzy miesiące przed ich wprowadzeniem.

Art. 9

We wszystkich sprawach, które nie są uregulowane postanowieniami niniejszej Umowy lub nie wynikających z międzynarodowych konwencji, których oba kraje są stronami, przewoźnicy i kierowcy pojazdów jednej Umawiającej się Strony zobowiązani są do przestrzegania postanowień i przepisów prawnych drugiej Umawiającej się Strony w czasie jazdy przez terytorium tej ostatniej.

Art. 10

Każda z Umawiających się Stron może otwierać biura na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym tej ostatniej w celu otrzymania ładunków w punktach

wysyłkowych, nadzorowania wysyłki oraz formalności celnych i spedycyjnych.

Art. 11

Płatności między Umawiającymi się Stronami dotyczące operacji przewozowych i tranzytowych będą dokonywane w walutach wymienialnych, akceptowanych przez centralne banki Umawiających się Stron i zgodnie z przepisami prawnymi o wymianie międzynarodowej, obowiązującymi na terytoriach Umawiających się Stron.

Art. 12

Przeładunek towarów tranzytowych z jednego pojazdu na drugi na skutek zaistniałej konieczności naprawy, chwilowego postoju w składach i przepakowywania na terytorium Umawiającej się Strony nie zmieni charakteru tranzytowego pod warunkiem, że takie operacje będą przeprowadzane pod nadzorem właściwych władz Umawiającej się Strony, gdzie takie czynności mają miejsce.

Art. 13

Obie Umawiające się Strony podejmą wszelkie niezbędne środki w celu uproszczenia procedur celnych i innych formalności odnoszących się do transportu.

Art. 14

Odpowiednie deklaracje, dokumenty przewozowe i zezwolenia będą sprawdzane i stemplowane przez właściwe władze Umawiających się Stron przy wjeździe i wyjeździe z ich krajów.

Art. 15

Pojazd wykonujący międzynarodowe przewozy drogowe będzie wyposażony w niezbędne dokumenty międzynarodowe, takie jak "tryptyk" lub carrcet de passage i inne dokumenty wymagane przez ustawodawstwo wewnętrzne. Kierowcy będą mieli międzynarodowe prawa jazdy uznawane przez Umawiające się Strony. Członkowie załóg i podróżni będą dysponowali niezbędnymi dokumentami do przekraczania granic Umawiających się Stron.

Art. 16

Paliwo znajdujące się w standardowym zbiorniku, dostarczonym przez producenta pojazdu, będzie zwolnione od opłat celnych i wszelkich innych podatków i należności pod warunkiem, że ilość zwolnionego paliwa od opłat nie przekracza dozwolonej ilości, wyznaczonej przez zainteresowane władze w obu krajach.

Art. 17

Pojazdy wykorzystywane do międzynarodowych przewozów podróżnych i ładunków do i/lub w tranzycie przez terytorium jednej Umawiającej się Strony będą ubezpieczone, zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym tej Umawiającej się Strony, od szkód w stosunku do stron trzecich łącznie z uszkodzeniami ciała, śmiercią i utratą mienia.

Art. 18

Wwóz części zamiennych będzie podlegał ustawodawstwu wewnętrznemu. Narzędzia i przyrządy, które mają być wykorzystane przez załogę pojazdu, w razie konieczności będą wwożone czasowo bez uiszczania opłat celnych. Wwóz części zamiennych w celu zastąpienia części uszkodzonych w przypadkach, gdy pojazdy są zepsute w kraju każdej ze stron jest dozwolony pod warunkiem, że wymiana nastąpi pod nadzorem władz celnych. Wymienione części będą podlegały jednej z następujących procedur:

będą wywiezione, gdy pojazd opuszcza kraj,

będą zniszczone pod nadzorem władz celnych.

 

Art. 19

W przypadku jakiegokolwiek naruszenia łącznie z naruszeniem przepisów drogowych i przewozowych w trakcie transportu, który będzie wykonywany zgodnie z niniejszą Umową, będą miały zastosowanie przepisy prawne Umawiającej się Strony, gdzie naruszenie miało miejsce. Umawiająca się Strona, na terytorium której ma miejsce naruszenie, poinformuje drugą Umawiającą się Stronę o podjętych środkach w tym względzie.

Art. 20

Przewoźnik jednej Umawiającej się Strony może prowadzić regularne przewozy podróżnych do lub regularne przewozy tranzytowe przez terytorium drugiej Umawiającej się Strony po uprzednim otrzymaniu zezwolenia od właściwych władz ostatniej Umawiającej się Strony.

Art. 21

Wykonywanie przewozów podróżnych innych niż przewozy regularne, zgodnie z art. 20 niniejszej Umowy, nie wymaga zezwolenia właściwych władz drugiej Umawiającej się Strony.

Art. 22

Z wyjątkiem operacji transportowych, dla których niniejsza Umowa przewiduje specjalne zezwolenia, wszystkie przewozy ładunków nie wymagają uzyskiwania żadnych zezwoleń.

Art. 23

Właściwe władze Umawiających się Stron utworzą Komisję Mieszaną w celu zapewnienia realizacji niniejszej Umowy. Komisja Mieszana będzie się zbierać przynajmniej raz w roku, na wniosek właściwej władzy jednej Umawiającej się Strony, na przemian na terytorium każdej z Umawiających się Stron.

Art. 24

Za stosowanie niniejszej Umowy odpowiedzialni są:

ze strony polskiej: Ministerstwo Komunikacji,

ze strony irackiej: Ministerstwo Transportu i Łączności, Iracka Państwowa Organizacja Transportu Lądowego.

 

Art. 25

Niniejsza Umowa może być zmieniona za wspólnym porozumieniem, w drodze pisemnej między Umawiającymi się Stronami. Zmiany będą obowiązywać od dnia wymiany not dyplomatycznych, potwierdzających ich zatwierdzenie przez Umawiające się Strony.

Art. 26

Kontrakt zawarty w ramach postanowień niniejszej Umowy pozostanie w mocy nawet po wygaśnięciu ważności niniejszej Umowy.

Art. 27

Rozbieżności między obu Umawiającymi się Stronami, które mogą powstać w wyniku stosowania niniejszej Umowy, będą załatwiane przez Komisję Mieszaną, utworzoną zgodnie z art. 23 niniejszej Umowy.

Art. 28

Niniejsza Umowa wejdzie w życie prowizorycznie po upływie 30 dni od daty jej podpisania i ostatecznie w dniu wymiany not stwierdzających jej zatwierdzenie zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym każdej z Umawiających się Stron.

Niniejsza Umowa będzie obowiązywać przez jeden rok i będzie ulegać automatycznemu przedłużaniu na okresy jednoroczne, jeżeli żadna z Umawiających się Stron nie powiadomi pisemnie drugiej Umawiającej się Strony o zamiarze wypowiedzenia jej przynajmniej na trzy miesiące przed upływem danego okresu.

 

Sporządzono w Warszawie dnia 20 września 1984 r. w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.