Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii o międzynarodowych przewozach drogowych z dnia 18 grudnia 1969 r.

 

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii, pragnąc przyczynić się do rozwoju przewozów drogowych podróżnych i ładunków między obu państwami, jak również tranzytem przez ich terytoria, uzgodniły co następuje:

Art. 1

Przewoźnicy Umawiających się Stron mogą wykonywać na warunkach określonych w niniejszej Umowie międzynarodowe przewozy drogowe między obu państwami i w tranzycie przez ich terytoria pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju ich siedziby.

Prawo, o którym mowa w ust. l, przyznaje się tylko przewoźnikom upoważnionym w swoim kraju do wykonywania międzynarodowych przewozów drogowych.

 

I. Przewozy podróżnych

Art. 2

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony mogą wykonywać regularne przewozy podróżnych między obu państwami oraz tranzytem przez ich terytoria tylko pod warunkiem uprzedniego otrzymania zezwolenia właściwego organu drugiej Umawiającej się Strony.

Przez "regularne przewozy podróżnych" rozumie się przewozy wykonywane autobusami na określonej trasie, według rozkładów jazdy i taryf uprzednio ustalonych i ogłoszonych.

Właściwe organy Umawiających się Stron wspólnie ustalają warunki i tryb udzielania zezwoleń, o których mowa w ust. 1.

 

Art. 3

Wykonywanie przewozów podróżnych autobusami innych niż przewozy regularne nie wymaga zezwolenia.

II. Przewozy ładunków

Art. 4

Z zastrzeżeniem postanowień art. 6 przewozy ładunków między obu państwami oraz tranzytem przez ich terytoria są wykonywane na podstawie uprzednio uzyskanych zezwoleń.

Zezwolenia, o których mowa w ust. 1, są wystawiane przewoźnikom przez właściwe organy państwa rejestracji pojazdów samochodowych w ramach kontyngentów ustalanych corocznie we wspólnym porozumieniu na zasadzie wzajemności między właściwymi organami Umawiających się Stron.

W związku z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, zezwolenia są corocznie wymieniane in blanco między właściwymi organami Umawiających się Stron.

 

Art. 5

Zezwolenie obejmuje zarówno pojazd ciągnący, jak i przyczepę lub naczepę.

Zezwolenie uprawnia przewoźnika do zabrania ładunku w drodze powrotnej z terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 6

Nie wymaga zezwolenia:

przewóz eksponatów, sprzętu teatralnego i muzycznego oraz wszelkiego rodzaju inwentarza żywego i martwego, przeznaczonego na międzynarodowe targi, wystawy, konkursy, zawody sportowe i inne imprezy odbywające się na terytorium jednej z Umawiających się Stron,

przewóz urządzeń przeznaczonych do zapisu radiowego, filmowego lub telewizyjnego na terytorium jednej z Umawiających się Stron,

przewóz rzeczy przesiedlenia,

przewóz zwłok,

wjazd próżnego pojazdu samochodowego mającego przewieźć pojazd, który uległ uszkodzeniu, albo ładunek takiego pojazdu.

 

III. Postanowienia ogólne

Art. 7

Każda Umawiająca się Strona zastrzega sobie prawo wymagania na swoim terytorium specjalnego zezwolenia na przewozy wykonywane pojazdami samochodowymi, których ciężar lub rozmiary z ładunkiem lub bez ładunku przekraczają najwyższy ciężar lub rozmiary dopuszczone na tym terytorium, jak również na przewozy materiałów niebezpiecznych.

Art. 8

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony nie są uprawnieni do wykonywania przewozów podróżnych lub ładunków pomiędzy dwiema miejscowościami położonymi na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony nie są uprawnieni do wykonywania przewozów podróżnych lub ładunków rozpoczynających się na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, a kończących się na terytorium kraju trzeciego, z wyjątkiem przewozów tranzytowych przez kraj rejestracji pojazdu samochodowego lub przewozów, na które zostało wydane specjalne zezwolenie przez właściwy organ drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 9

Właściwe organy Umawiających się Stron ustalają we wspólnym porozumieniu sposób i zasady wymiany zezwoleń in blanco, zwrotu wykorzystanych zezwoleń oraz wymiany potrzebnych informacji statystycznych.

Art. 10

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony, wykonujący na terytorium drugiej Umawiającej się Strony przewozy przewidziane w niniejszej Umowie, uiszczają obowiązujące na tym terytorium podatki i opłaty.

Właściwe organy Umawiających się Stron mogą we wzajemnym porozumieniu zastosować częściowe lub całkowite zwolnienie od tych podatków i opłat.

 

Art. 11

Prawa jazdy wydane przez właściwy organ jednej Umawiającej się Strony i ważne na jej terytorium będą uznawane za ważne na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Art. 12

Paliwo i materiały pędne znajdujące się w zwykłych zbiornikach pojazdów samochodowych będą wolne od opłat i należności przywozowych, z tym że za zwykły zbiornik uważa się zbiornik przewidziany przez konstruktora dla danego typu pojazdu.

Art. 13

Przewoźnicy i ich personel obowiązani są przestrzegać przepisów prawnych obowiązujących na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, a w szczególności przepisów dotyczących ruchu drogowego i pojazdów samochodowych.

Art. 14

W przypadku nieszczęśliwych wypadków i innych nadzwyczajnych wydarzeń z pojazdami samochodowymi, wykonującymi przewozy na podstawie niniejszej Umowy, właściwe organy Umawiającej się Strony, na terytorium której zaistniał nieszczęśliwy wypadek lub inne nadzwyczajne wydarzenie, przekazują właściwym organom drugiej Umawiającej się Strony na ich wniosek protokół lub niezbędne dane dotyczące tego wypadku lub wydarzenia.

Art. 15

Właściwe organy Umawiających się Stron podają sobie wzajemnie do wiadomości poważniejsze przypadki naruszeń postanowień niniejszej Umowy, dokonanych przez przewoźników bądź obsługę pojazdów samochodowych drugiej Umawiającej się Strony, i podejmują odpowiednie kroki w celu ich zapobiegania.

Art. 16

Rozliczenia i płatności wynikające z realizacji niniejszej Umowy będą dokonywane zgodnie z obowiązującymi Umawiające się Strony umowami płatniczymi.

Art. 17

Właściwe organy Umawiających się Stron będą popierać zawieranie porozumień między przedsiębiorstwami lub organizacjami transportowymi w sprawie udzielania pomocy technicznej pojazdom samochodowym, które zostały uszkodzone przy wykonywaniu przewozów, jak również porozumień w sprawie zaopatrywania pojazdów samochodowych w materiały pędne i smary oraz świadczenia innych usług.

Art. 18

Właściwe organy Umawiających się Stron regulują w protokole wykonawczym sprawy związane z realizacją niniejszej Umowy.

W celu ułatwienia realizacji niniejszej Umowy oraz podejmowania na jej podstawie potrzebnych decyzji właściwe organy Umawiających się Stron powołują Komisję Mieszaną. Komisja ta zbiera się w razie potrzeby na żądanie właściwego organu jednej z Umawiających się Stron.

 

Art. 19

Umawiające się Strony podają sobie wzajemnie do wiadomości, które organy należy uważać za właściwe w rozumieniu postanowień niniejszej Umowy.

Art. 20

Niniejsza Umowa podlega zatwierdzeniu zgodnie z prawem każdej z Umawiających się Stron i wchodzi w życie w dniu wymiany not stwierdzających jej zatwierdzenie.

Niniejsza Umowa zostaje zawarta na jeden rok, począwszy od dnia jej wejścia w życie, i będzie automatycznie przedłużana na dalsze okresy jednoroczne, jeżeli nie zostanie wypowiedziana przez jedną z Umawiających się Stron w drodze notyfikacji najpóźniej na trzy miesiące przed upływem jej ważności.

 

Umowę niniejszą sporządzono w Warszawie dnia 18 grudnia 1969 r. w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim i serbochorwackim, przy czym obydwa teksty mają jednakową moc.