|
Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki
Kazachstanu o międzynarodowych przewozach drogowych z dnia 23 maja 1997 r.
Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Republiki
Kazachstanu, zwane dalej Umawiającymi się Stronami, kierując się
dążeniem do rozwoju przewozów drogowych osób i ładunków między obu
państwami oraz w tranzycie przez ich terytoria, uzgodniły co następuje:
Zakres stosowania
Art. 1
Postanowienia niniejszej Umowy mają zastosowanie do
międzynarodowych przewozów osób i ładunków między Rzeczypospolitą
Polską a Republiką Kazachstanu, w tranzycie przez ich terytoria, a
także do krajów trzecich i w odwrotnym kierunku, wykonywanych pojazdami
zarejestrowanymi na terytorium państwa jednej z Umawiających się Stron.
Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony nie są
uprawnieni do wykonywania przewozów osób lub ładunków między dwoma
miejscami położonymi na terytorium państwa drugiej Umawiającej się
Strony. Przewozy takie są możliwe w przypadku uzyskania przez
przewoźnika specjalnego zezwolenia właściwego organu drugiej
Umawiającej się Strony.
Niniejsza Umowa nie narusza praw i obowiązków Umawiających
się Stron, wynikających z zawartych przez nie międzynarodowych umów i
porozumień.
Art. 2
Do celów niniejszej Umowy:
Określenie "przewoźnik" oznacza osobę
fizyczną lub prawną, zamieszkałą lub mającą swoją siedzibę na
terytorium państwa jednej z Umawiających się Stron, która wykonuje
międzynarodowe przewozy drogowe, zgodnie z obowiązującym
ustawodawstwem tego państwa.
Określenie "pojazd" oznacza:
pojazd drogowy z napędem mechanicznym, który
jest skonstruowany lub przystosowany do wykonywania przewozów
drogowych osób i ładunków lub do ciągnięcia pojazdów
przeznaczonych do tych przewozów,
zespół pojazdów złożony z pojazdu
spełniającego warunki wymienione w pkt, a oraz z przyczepy lub
naczepy,
pojazd drogowy z napędem mechanicznym,
wyposażony w specjalne urządzenie zamontowane na stałe i
stanowiące jego integralną część, które nie jest traktowane
jako ładunek.
Określenie "autobus" oznacza pojazd
przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu więcej niż 9 osób (łącznie
z kierowcą). Definicja odnosi się także do pojazdów, w których w
wyniku przebudowy liczba miejsc uległa zmniejszeniu.
Określenie "regularny przewóz osób"
oznacza przewóz osób autobusami kursującymi na określonych trasach
według rozkładu jazdy i na podstawie taryf uprzednio ustalonych i
ogłoszonych.
Określenie "przewóz wahadłowy" oznacza
wielokrotny przewóz zorganizowanych grup podróżnych z tego samego
miejsca odjazdu do tego samego miejsca przeznaczenia. Za miejsca odjazdu
lub przeznaczenia należy rozumieć miejscowość odjazdu lub
przeznaczenia, jak też jej okolice. W czasie takiego przewozu żadna
osoba nie może być dodatkowo zabrana ani pozostawiona na trasie
przejazdu. Pierwszy przejazd powrotny i ostatni przejazd "tam"
odbywają się w stanie próżnym.
Określenie "przewóz nieregularny" oznacza
przewóz inny niż określony
w ust. 4 i 5.
Przewozy osób
Art. 3
Regularne, wahadłowe i nieregularne przewozy osób
autobusami są wykonywane na podstawie zezwoleń wydawanych przez
właściwe organy Umawiających się Stron, z wyjątkiem przewozów określonych
w art. 4.
Zezwolenia na regularne przewozy osób wydawane są po
wzajemnym uzgodnieniu przez właściwe organy Umawiających się Stron, na
część przewozu wykonywaną na terytorium jej państwa.
Art. 4
Nieregularne przewozy osób autobusami, między
obydwoma krajami albo tranzytem przez ich terytoria, są wykonywane bez
zezwoleń w przypadkach, gdy grupa osób w tym samym składzie jest
przewożona tym samym autobusem na całej trasie przejazdu:
jeżeli przewóz rozpoczyna się i kończy na
terytorium Umawiającej się Strony państwa rejestracji autobusu,
jeżeli przewóz rozpoczyna się na terytorium
Umawiającej się Strony państwa rejestracji autobusu i kończy na
terytorium państwa drugiej Umawiającej się Strony, pod warunkiem,
że autobus opuści to terytorium w stanie próżnym.
Zezwolenia także nie wymaga:
wjazd pustych autobusów w celu powrotnego przewozu
przez tego samego przewoźnika grupy osób z miejsca znajdującego
się na terytorium państwa drugiej Umawiającej się Strony, do którego
ta grupa była wcześniej przywieziona (w przypadku wymienionym w ust.
1 lit. b do miejsca początkowego wyjazdu,
zamiana niesprawnego autobusu na inny autobus.
Przy wykonywaniu przewozów przewidzianych w ust. 1 i w
ust. 2 lit. a, kierowca autobusu obowiązany jest posiadać dokument
zawierający listę podróżnych wedhzg wzoru określonego w protokole
wykonawczym do niniejszej Umowy.
Przewozy ładunków
Art. 5
Przewozy ładunków między terytoriami państw
Umawiających się Stron, tranzytem przez ich terytoria, a także do krajów
trzecich, wykonywane są na podstawie zezwoleń.
Na każdą jazdę i na każdy pojazd powinno być
wydane osobne zezwolenie. Zezwolenie uprawnia do jednej jazdy tam i z
powrotem. Przejazd pojazdu bez ładunku wymaga również zezwolenia.
Właściwe organy Umawiających się Stron przekazują
sobie wzajemnie każdego roku uzgodnioną liczbę zezwoleń.
Zezwolenia są ważne jeden rok kalendarzowy.
Art. 6
Nie wymagają zezwoleń przewozy:
mienia przesiedleńczego,
materiałów i przedmiotów, w tym dzieł sztuki,
przeznaczonych na targi, wystawy lub na imprezy o charakterze
niehandlowym,
środków transportowych, zwierząt, inwentarza i
mienia sportowego przeznaczonego na imprezy sportowe,
dekoracji i rekwizytów teatralnych, instrumentów
muzycznych, sprzętu przeznaczonego do wykonywania zapisów
radiofonicznych, zdjęć filmowych lub telewizyjnych oraz
przedstawień cyrkowych,
zwłok lub urn z prochami zmarłych,
w celu udzielenia pomocy w czasie klęsk
żywiołowych, awarii i katastrof,
wykonywane pojazdami o ładowności do 3,5 t i
masie całkowitej do 6 t.
Nie wymagają zezwoleń przejazdy pojazdów pomocy
drogowej oraz pojazdów wjeżdżających w celu zamiany uszkodzonych
pojazdów.
Art. 7
Przewozy pojazdami, których masa całkowita, nacisk na
oś lub wymiary z ładunkiem lub bez ładunku przekraczają normy
dopuszczone na terytorium państwa drugiej Umawiającej się Strony,
wymagają specjalnego zezwolenia wydanego przez organy tej Umawiającej
się Strony.
Zezwolenie specjalne, o którym mowa w ust. l, może
ograniczać przejazd pojazdu do określonej trasy bądź nakładać inne
obowiązki lub ograniczenia.
Każda Umawiająca się Strona zastrzega sobie prawo
wymagania zezwoleń specjalnych na przewozy materiałów (ładunków)
niebezpiecznych i odpadów, wykonywane przez przewoźników drugiej
Umawiającej się Strony.
Postanowienia ogólne
Art. 8
Sposoby i warunki wydawania zezwoleń, o których mowa
w art. 3, 5 i 7 oraz ich wykorzystywania określa protokół wykonawczy do
niniejszej Umowy.
Art. 9
Przewozy osób i ładunków, wymienione w niniejszej
Umowie, podlegają podatkom i opłatom według przepisów prawa obowiązującego
na terytorium państwa każdej z Umawiających się Stron.
Art. 10
Wyposażenie oraz zapasy niezbędne do eksploatacji
pojazdu, w tym materiały pędne w zbiorniku paliwa wbudowanym fabrycznie
na stałe do pojazdu z mechanicznym napędem oraz oleje i smary zwalnia
się od cła, podatku i innych opłat zgodnie z prawem drugiej
Umawiającej się Strony.
Części zamienne, które są czasowo wwożone w celu
naprawy uszkodzonego pojazdu lub który uległ awarii na terytorium
państwa drugiej Umawiającej się Strony, zwalnia się z opłat celnych,
podatków i innych należności, jeżeli prawo państwa drugiej
Umawiającej się Strony tak stanowi.
Nie wykorzystane części zapasowe i części
wymienione powinny być wywiezione z powrotem.
Art. 11
W celu wykonywania postanowień niniejszej Umowy i
rozwiązywania pojawiających się spornych spraw właściwe organy
Umawiających się Stron tworzą Komisję Mieszaną.
Posiedzenia Komisji Mieszanej będą się odbywać w
zależności od potrzeb, na przemian na terytorium obu państw.
Komisja Mieszana sporządzi protokół wykonawczy do
niniejszej Umowy.
Art. 12
W przypadku naruszenia postanowień niniejszej Umowy
przez przewoźnika jednej Umawiającej się Strony na terytorium państwa
drugiej Umawiającej się Strony, właściwe organy tej drugiej
Umawiającej się Strony poinformują o tym właściwe organy Umawiającej
się Strony, na terytorium której pojazd jest zarejestrowany.
Właściwe organy Umawiającej się Strony, na której
terytorium miało miejsce naruszenie, mogą zwrócić się do właściwych
organów drugiej Umawiającej się Strony o:
ostrzeżenie przewoźnika, który dokonał
naruszenia,
zawieszenie czasowe, częściowe lub całkowite
prawa przewoźnika do przewozów na terytorium państwa Umawiającej
się Strony, gdzie dokonano naruszenia.
Właściwe organy Umawiających się Stron informują
się wzajemnie o podjętych środkach przewidzianych w ust. 2.
Art. 13
Przewoźnicy jednej z Umawiających się Stron, jak również
załogi pojazdów podczas swojego pobytu na terytorium państwa drugiej
Umawiającej się Strony obowiązani są przestrzegać przepisów prawnych
obowiązujących na terytorium, dotyczących w szczególności przewozów
i ruchu drogowego.
Postanowienia końcowe
Art. 14
Niniejsza Umowa może być zmieniona lub uzupełniona w
drodze wymiany not dyplomatycznych.
Art. 15
Niniejsza Umowa podlega przyjęciu zgodnie z prawem
każdej z Umawiających się Stron i wejdzie w życie po upływie 30 dni
od dnia wymiany not dyplomatycznych, stwierdzających to przyjęcie.
Niniejsza Umowa jest zawarta na czas nieokreślony i
zachowuje swoją ważność aż do upływu 6 miesięcy od dnia, w którym
jedna z Umawiających się Stron zawiadomi w drodze notyfikacji drugą
Umawiającą się Stronę o wypowiedzeniu Umowy.
Sporządzono w Ałma Acie dnia 23 maja 1997 r. w dwóch
oryginalnych egzemplarzach, każdy w językach polskim, kazachskim i
rosyjskim, przy czym wszystkie teksty mają jednakową moc.
W przypadku rozbieżności przy interpretacji
postanowień niniejszej Umowy tekst rosyjski będzie rozstrzygający.
|
