Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Litewskiej o międzynarodowych przewozach drogowych z dnia 18 marca 1992 r.

 Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Republiki Litewskiej, pragnąc ułatwić i przyczynić się do rozwoju przewozów drogowych podróżnych i ładunków między obu państwami oraz w tranzycie przez ich terytoria, uzgodniły co następuje:

 

Art. 1

Zakres stosowania

Postanowienia niniejszej Umowy mają zastosowanie do przewozów podróżnych i ładunków, pochodzących z lub przeznaczonych na terytorium jednej Umawiającej się Strony, w tranzycie przez to terytorium oraz między państwem trzecim a terytorium drugiej Umawiającej się Strony i na odwrót, wykonywanych pojazdami zarejestrowanymi na terytorium jednej z Umawiających się Stron.

Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie zezwala przewoźnikom jednej Umawiającej się Strony na wykonywanie przewozu podróżnych lub ładunków między dwoma miejscami znajdującymi się na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 2

Definicje

1. Określenie "przewoźnik" oznacza osobę fizyczną lub prawną, zamieszkałą lub mającą swoją siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej lub w Republice Litewskiej, która ma prawo wykonywania międzynarodowych przewozów drogowych, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem wewnętrznym jej państwa.
2. Określenie "pojazd" oznacza:

1. pojazd drogowy z napędem mechanicznym, który jest skonstruowany lub przystosowany, z punktu widzenia jego wykorzystania, do wykonywania przewozów drogowych ładunków lub do ciągnięcia pojazdów przeznaczonych do tych przewozów,
2. zespól pojazdów złożony z pojazdu spełniającego warunki wymienione w pkt. a niniejszego ustępu oraz z przyczepy lub naczepy,
3. pojazd drogowy z napędem mechanicznym, wyposażony w specjalne urządzenie zamontowane na stale i stanowiące jego integralną część, które nie jest traktowane jako ładunek,
4. pojazd przeznaczony do przewozu więcej niż 9 osób, łącznie z kierowcą.

 

Art. 3

Regularne przewozy podróżnych

Przewoźnicy jednej z Umawiających się Stron mogą wykonywać regularne przewozy podróżnych autobusami między terytoriami obu Umawiających się Stron w tranzycie przez ich terytoria, po uprzednim otrzymaniu zezwolenia.

Określenie "regularny przewóz podróżnych" oznacza przewóz podróżnych na określonej trasie, według rozkładu jazdy i na podstawie taryf uprzednio ustalonych i ogłoszonych.

Właściwa władza każdej Umawiającej się Strony wydaje zezwolenie na część przewozu wykonywaną na jej terytorium.

Na przewozy wahadłowe wymagane jest uzyskanie zezwolenia.

Sposób i warunki wydawania zezwoleń oraz ich wykorzystywania zostaną określone w protokole wykonawczym do umowy.

 

Art. 4

Nieregularny przewóz podróżnych

Przewozy podróżnych autobusami inne niż przewozy regularne nie podlegają wymogowi uprzedniego uzyskania zezwoleń właściwych władz Umawiających się Stron, pod warunkiem, że:

• pojazd przewozi tę samą grupę podróżnych na całej trasie bez wymiany lub pozostawiania podróżnych w trakcie podróży,
• przejazd z podróżnymi odbywa się w jednym kierunku, a w kierunku przeciwnym następuje przejazd autobusu w stanie próżnym i na odwrót.

 

Art. 5

Przewóz ładunków

Przewoźnicy każdej Umawiającej się Strony mogą wykonywać przewozy ładunków oraz przejazdy w stanie próżnym:

• między miejscem położonym na terytorium jednej Umawiającej się Strony a miejscem położonym na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
• w tranzycie przez terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
• między miejscem położonym na terytorium jednej z Umawiających się Stron a miejscem położonym na terytorium państwa trzeciego i na odwrót.

Przewoźnicy jednej z Umawiających się Stron mają prawo zabierania ładunku powrotnego na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 6

Zezwolenia

Z wyjątkiem przewozów określonych w art. 7 przewozy ładunków wymienionych w art. 5 mogą być wykonywane jedynie na podstawie zezwoleń, wydanych uprzednio przez właściwą władzę państwa rejestracji pojazdu w imieniu właściwej władzy drugiej Umawiającej się Strony.

Właściwe władze Umawiających się Stron przekazują sobie wzajemnie zezwolenia wymienione w ust. 1 niniejszego artykułu.

 

Art. 7

Zwolnienia z wymogu posiadania zezwoleń

Nie wymagają zezwoleń przewozy:

• rzeczy przesiedlenia,
• materiałów i przedmiotów, w tym dzieł sztuki, przeznaczonych na targi, wystawy lub na imprezy o charakterze niehandlowym na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
• materiałów i przedmiotów przeznaczonych wyłącznie do celów reklamowych i informacyjnych,
• sprzętu, przedmiotów i zwierząt przeznaczonych na imprezy teatralne, muzyczne, filmowe lub sportowe dla cyrków, targów, kiermaszów na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
• sprzętu przeznaczonego do wykonywania zapisów radiofonicznych, zdjęć filmowych lub telewizyjnych,
• zwłok,
• pojazdów uszkodzonych oraz pojazdów pomocy technicznej,
• pojazdami o ładowności do 3,5 t i masie całkowitej do 6 t.

Komisja Mieszana, o której mowa w art. 15, jest upoważniona do zmiany zakresu stosowanych zwolnień przewidzianych w ustępie poprzednim.

 

Art. 8

Kontyngent

Zezwolenia na wykonywanie przewozów ładunków są wydawane w ramach kontyngentów, ustalonych we wspólnym porozumieniu każdego roku przez właściwe władze Umawiających się Stron.

Kategorie zezwoleń, warunki i sposoby ich wykorzystywania zostaną ustalone w protokole wykonawczym do Umowy.

 

Art. 9

Przewozy wymagające specjalnego zezwolenia

Przewozy pojazdami, których masa całkowita lub rozmiary z ładunkiem lub bez przekraczają normy dopuszczone na terytorium jednej Umawiającej się Strony, wymagają specjalnego zezwolenia wydanego przez władze tej Umawiającej się Strony.

Zezwolenie specjalne może ograniczać przejazd pojazdu do określonej trasy.

Przy zezwoleniu specjalnym nie wymaga się zezwolenia na przewóz, o którym mowa w art. 6 ust. I niniejszej Umowy.

Każda Umawiająca się Strona zastrzega sobie prawo wymagania zezwoleń specjalnych na przewozy materiałów niebezpiecznych wykonywane przez przewoźników drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 10

Podatki i opłaty

Przewozy podróżnych i ładunków, wymienione w niniejszej Umowie, podlegają podatkom i opłatom obowiązującym na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Komisja Mieszana może uzgodnić częściowe lub całkowite zwolnienie z podatków lub opłat, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, z wyjątkiem przewozów określonych
w art. 9 ust. 1.

 

Art. 11

Paliwo i części zamienne

Paliwo znajdujące się w normalnych zbiornikach zainstalowanych w pojazdach jest zwolnione od opłat celnych i innych należności. Przez "normalny zbiornik" należy rozumieć zbiorniki, w które pojazd jest konstrukcyjnie wyposażony.

Części zamienne, które są czasowo wwożone w celu naprawy uszkodzonego pojazdu lub który uległ awarii na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, są zwolnione od opłat celnych, podatków i innych należności pobieranych na podstawie przepisów prawnych obowiązujących na terytorium drugiej Umawiającej się Strony. Części wymienione powinny być wywiezione z powrotem lub zniszczone pod kontrolą celną.

 

Art. 12

Kontrola

Zezwolenia i inne dokumenty, wymagane stosownie do postanowień niniejszej Umowy, powinny znajdować się w pojeździe i być okazywane na każde żądanie organów kontrolnych.

 

Art. 13

Ustawodawstwo wewnętrzne

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony, jak również załogi pojazdów powinny przestrzegać podczas swojego pobytu na terytorium drugiej Umawiającej się Strony przepisów prawnych obowiązujących na tym terytorium, dotyczących w szczególności przewozów i ruchu drogowego.

Zagadnienia nie uregulowane w niniejszej Umowie bądź w innych konwencjach międzynarodowych, których stronami są Umawiające się Strony, będą załatwiane zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym każdej z Umawiających się Stron.

 

Art. 14

Naruszenia

W przypadku naruszenia postanowień niniejszej Umowy przez przewoźnika jednej z Umawiających się Stron na terytorium Umawiającej się Strony, właściwe władze tej drugiej Umawiającej się Strony poinformują o tym właściwe władze Umawiającej się Strony, na terytorium której pojazd jest zarejestrowany.

Właściwe władze Umawiającej się Strony, na terytorium której miały miejsce naruszenia, mogą zwrócić się do właściwych władz drugiej Umawiającej się Strony o:

• ostrzeżenie przewoźnika, który dokonał naruszenia,
• zawieszenie czasowe, częściowe lub całkowite praw przewoźnika do wykonywania przewozów na terytorium Umawiającej się Strony, gdzie dokonano naruszenia.

Władza, która podjęła powyższe środki, poinformuje o tym właściwą władzę drugiej Umawiającej się Strony.

Postanowienia niniejszego artykułu nie wykluczają odpowiedzialności przewidzianej w ustawodawstwie obowiązującym w państwie, na terytorium którego naruszenie zostało popełnione.

 

Art. 15

Stosowanie Umowy

W celu zapewnienia należytej realizacji postanowień niniejszej Umowy Umawiające się Strony ustanowią Komisję Mieszaną.

Komisja będzie się zbierała na wniosek jednej z Umawiających się Stron na przemian na terytorium każdej z Umawiających się Stron.

Komisja sporządzi protokół wykonawczy do niniejszej Umowy.

 

Art. 16

Wejście w życie i ważność Umowy

Niniejsza Umowa podlega przyjęciu zgodnie z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron i wejdzie w życie w dniu ustalonym w drodze wymiany not dyplomatycznych, stwierdzających to przyjęcie.

Niniejsza Umowa jest zawarta na pięć lat. Ulega ona automatycznemu przedłużeniu na kolejne okresy jednoroczne, jeżeli żadna z Umawiających się Stron nie wypowie jej w drodze notyfikacji na trzy miesiące przed upływem okresu jej ważności.

Niniejsza Umowa będzie stosowana prowizorycznie od dnia jej podpisania.

 

Sporządzono w Szczecinie dnia 18 marca 1992 r. w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim i litewskim, przy czym oba teksty mają jednakową moc.