Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Portugalskiej o międzynarodowych przewozach drogowych z dnia 22 kwietnia 1986 r.

 Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Republiki Portugalskiej, zwane dalej Umawiającymi się Stronami, pragnąc przyczynić się do rozwoju przewozów drogowych podróżnych i ładunków między obu państwami oraz w tranzycie przez ich terytoria, uzgodniły co następuje.

 

Art. 1

Postanowienia niniejszej Umowy mają zastosowanie do przewozów osób i ładunków pochodzących z lub przeznaczonych na terytorium jednej z Umawiających się Stron albo w tranzycie przez to terytorium, wykonywanych pojazdami zarejestrowanymi na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie zezwala przewoźnikowi jednej z Umawiających się Stron na przewóz osób i ładunków między dwoma punktami znajdującymi się na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 2

Określenie "przewoźnik" oznacza osobę fizyczną lub prawną, która w Republice Portugalskiej lub w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej ma, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem wewnętrznym jej kraju, prawo wykonywania przewozów drogowych.

Określenie "pojazd" oznacza każdy pojazd drogowy z napędem mechanicznym oraz jego przyczepę lub naczepę, przeznaczone do:

• przewozu więcej niż 9 osób, włącznie z kierowcą,
• przewozu bagaży,
• przemieszczenia specjalnych urządzeń zamontowanych na stałe, stanowiących integralną część pojazdu, a nie będących ładunkiem.

Przez określenie "zezwolenie" rozumie się każdą licencję, koncesję lub zezwolenie na wykonywanie przewozu drogowego, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem wewnętrznym każdej z Umawiających się Stron. Zezwolenie wydane na ciągnik obejmuje także przyczepę i naczepę.

 

Art. 3

Przewozy regularne podróżnych autobusami między obu krajami oraz w tranzycie przez ich terytoria mogą być wykonywane jedynie po uprzednim otrzymaniu zezwolenia.

Właściwa władza każdej z Umawiających się Stron Wydaje zezwolenia na część przewozu wykonywaną na jej terytorium.

Właściwe władze Umawiających się Stron ustalają na podstawie wspólnej umowy procedurę wydawania zezwoleń.

 

Art. 4

Z wyjątkiem postanowień określonych w ust. 2 przewozy okazyjne osób lub przewozy wahadłowe mogą być wykonywane przez przewoźników jednej z Umawiających się Stron jedynie na podstawie zezwolenia wydanego przez właściwą władzę drugiej Umawiającej się Strony.

Nie wymagają zezwoleń:

• przewozy okazyjne wykonywane pojazdami przewożącymi na całej trasie podróży tę samą grupę podróżnych i powracających do miejsca wyjazdu bez zabierania lub pozostawiania podróżnych po drodze, pod warunkiem, że punkty rozpoczęcia i zakończenia podróży nie znajdują się na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
• przewozy okazyjne obejmujące wjazd z pasażerami i powrót w stanie próżnym,
• przewozy okazyjne osób w tranzycie,
• tranzyt w stanie próżnym.

Sposoby kontroli, której podlegają te przewozy, zostaną podane w protokole zgodnie z art. 13.

 

Art. 5

Przewoźnicy każdej z Umawiających się Stron mają prawo do wykonywania przewozów ładunków lub jazdy w stanie próżnym w celu zabrania ładunku lub po wyładowaniu:

• między jakimkolwiek miejscem na terytorium jednej Umawiającej się Strony i jakimkolwiek miejscem na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
• w tranzycie przez terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
• między jakimkolwiek miejscem na terytorium drugiej Umawiającej się Strony i jakimkolwiek miejscem na terytorium kraju trzeciego.

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony mają prawo zabierania ładunku powrotnego na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 6

Z wyjątkiem postanowień określonych w art. 7 przewozy ładunków wymienione w art. 5 mogą być wykonywane jedynie po uprzednim otrzymaniu zezwolenia wydanego przez właściwą władzę kraju rejestracji pojazdu w imieniu właściwych władz drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 7

Nie podlegają systemowi zezwoleń przewozy:

• bagażu na przyczepach holowanych przez pojazdy przeznaczone do przewozu podróżnych,
• pojazdów uszkodzonych,
• zwłok,
• towarów kosztownych (np. metali szlachetnych) wykonywane pojazdami specjalnymi eskortowanymi przez policję lub inne służby bezpieczeństwa,
• artykułów medycznych, w celach humanitarnych, niezbędnych w przypadkach nagłej pomocy, zwłaszcza w razie klęsk żywiołowych,
• przedmiotów i dzieł sztuki przeznaczonych na wystawy, targi lub do celów handlowych, odbywające się na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
• przedmiotów i materiałów przeznaczonych wyłącznie do celów reklamowych i informacyjnych,
• sprzętu, akcesoriów i zwierząt przeznaczonych na imprezy teatralne, muzyczne, filmowe lub sportowe dla cyrków, targów, kiermaszów odbywających się na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
• sprzętu przeznaczonego do wykonywania zapisów radiofonicznych, zdjęć filmowych lub telewizyjnych.

Komisja Mieszana, o której mowa w art. 14, może zmieniać zakres stosowanych zezwoleń przewidzianych w ustępie poprzednim.

 

Art. 8

Z wyjątkiem postanowień określonych w punkcie następnym zezwolenia przewozowe wydawane są w ramach kontyngentu ustalonego przez właściwe władze Umawiających się Stron.

Nie podlegają zasadzie kontyngentowania:

• przewozy ładunków pojazdami, których dopuszczalna ładowność nie przekracza 1,5 t,
• przewozy przesiedlenia.

Zwolnienie określone w ustępie poprzednim może być rozszerzone na inne rodzaje międzynarodowych przewozów ładunków przez Komisję Mieszaną, o której mowa w art.14.

 

Art. 9

Opłaty, podatki i taryfy odnoszące się do pojazdów samochodowych i przewozów regulowane są zgodnie z protokołem wymienionym w art. 13 niniejszej Umowy.

Rachunki i opłaty, wynikające z realizacji niniejszej Umowy, regulowane są zgodnie z umowami płatniczymi obowiązującymi między Umawiającymi się Stronami.

Paliwo i inne materiały tego typu, znajdujące się w zbiornikach zainstalowanych w pojazdach i stanowiących integralną część tych pojazdów, zwolnione są od opłat i należności celnych.

 

Art. 10

Każda z Umawiających się Stron zobowiązuje się nie poddawać pojazdów zarejestrowanych na terytorium drugiej Umawiającej się Strony surowszym warunkom technicznym i eksploatacyjnym niż stosowane do pojazdów na swoim terytorium.

Jeśli ciężar lub rozmiary pojazdu lub ładunku przekraczają normy przyjęte na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, pojazd powinien być wyposażony w specjalne zezwolenie, wydane przez właściwą władzę drugiej Umawiającej się Strony. Niniejsze postanowienie odnosi się także do przemieszczeń specjalnych urządzeń.

W przypadku gdy zezwolenie specjalne lub dodatkowe ogranicza ruch pojazdu do określonej trasy, przewóz może być wykonywany jedynie po tej trasie.

 

Art. 11

Zezwolenia i inne dokumenty wymagane zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy powinny znajdować się w pojeździe i każdorazowo być okazywane na żądanie władz, które na terytorium każdej z Umawiających się Stron mają uprawnienia do kontroli tych dokumentów.

 

Art. 12

Przewoźnicy i kierowcy pojazdów jednej z Umawiających się Stron obowiązani są podczas ich pobytu na terytorium drugiej Umawiającej się Strony przestrzegać obowiązujących przepisów odnoszących się w szczególności do przewozów i ruchu drogowego.

 

Art. 13

Obie Umawiające się Strony ustalą sposoby stosowania niniejszej Umowy w protokole podpisanym równocześnie z Umową.

 

Art. 14

W celu zapewnienia należytego wykonywania postanowień niniejszej Umowy obie Umawiające się Strony ustanowią Komisję Mieszaną.

Komisja ta będzie się zbierała na żądanie jednej z Umawiających się Stron na przemian na terytorium każdej z nich.

Komisja Mieszana jest kompetentna do dokonywania zmian w protokole, o którym mowa
w art. 13.

 

Art. 15

Niniejsza Umowa podlega zatwierdzeniu zgodnie z prawem każdej z Umawiających się Stron i wejdzie w życie w dniu ustalonym w drodze wymiany not potwierdzających tę aprobatę.

Niniejsza Umowa zawarta jest na jeden rok, począwszy od daty wejścia w życie, i będzie przedłużana na dalsze okresy jednoroczne, jeżeli żadna z Umawiających się Stron nie wypowie jej w drodze notyfikacji na trzy miesiące przed upływem danego roku kalendarzowego.

 

Podpisano w Lizbonie 22 kwietnia 1986 r., w dwóch oryginalnych egzemplarzach.