Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej o międzynarodowych przewozach drogowych z dnia 8 grudnia 1970 r.

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej, pragnąc uregulować przewozy osób i ładunków wykonywane pojazdami samochodowymi między obu państwami, jak również tranzytem przez ich terytoria, uzgodniły co następuje:

I. Przewozy podróżnych

Art. 1

Regularne linie autobusowe między obu państwami, jak również w tranzycie przez ich terytoria, mogą być prowadzone tylko na podstawie zezwolenia.

Właściwe władze każdej z Umawiających się Stron wydają zezwolenia na tę część linii, która przechodzi przez ich terytorium.

 

Art. 2

Powtarzające się przewozy grup podróżnych w tranzycie przez terytorium drugiej Umawiającej się Strony, gdy przy jeździe powrotnej przewożona jest inna grupa podróżnych niż poprzednio przywieziona, mogą być wykonywane tylko na podstawie zezwolenia.

Właściwe władze Umawiających się Stron corocznie przekazują sobie wzajemnie zezwolenia w ramach uzgodnionego kontyngentu na następny rok.

Jeżeli liczba przekazanych zezwoleń będzie niewystarczająca, właściwe władze Umawiających się Stron mogą w ciągu roku przekazać sobie na żądanie dodatkowe zezwolenia.

 

Art. 3

Przewozy podróżnych, z wyjątkiem przewozów wymienionych w art. 1 i 2 niniejszej Umowy, nie podlegają wymogowi zezwoleń.

Art. 4

Przy przewozach podróżnych, z wyjątkiem przewozów wymienionych w art. 1 niniejszej Umowy, w każdym autobusie powinna znajdować się lista przewożonych osób. Treść listy oraz sposób jej wystawiania ustala Komisja Mieszana.

II. Przewozy ładunków

Art. 5

Przejazdy samochodów ciężarowych wykonywane do i z terytorium drugiej Umawiającej się Strony, jak również w tranzycie przez to terytorium, podlegają wymogowi posiadania zezwoleń.

Właściwe władze Umawiających się Stron corocznie przekazują sobie wzajemnie zezwolenia w ramach uzgodnionego kontyngentu na następny rok.

Jeżeli liczba przekazanych zezwoleń będzie niewystarczająca, właściwe władze Umawiających się Stron mogą w ciągu roku przekazać sobie na żądanie dodatkowe zezwolenia.

 

Art. 6

Przejazdy samochodów specjalnych, które ze względu na ich konstrukcję przeznaczone są do innego celu niż przewóz ładunków, jak również przewozy:

• rzeczy przesiedlenia,

• rzeczy przeznaczonych na targi i wystawy,

• zwierząt, pojazdów i sprzętu sportowego - przeznaczonych na imprezy sportowe,

• dekoracji, rekwizytów teatralnych i instrumentów muzycznych przeznaczonych na imprezy artystyczne,

• sprzętu i urządzeń w celu wykonywania nagrań radiowych, telewizyjnych lub kręcenia filmów,

• zwłok w trumnach lub prochów w urnach,

• pojazdów uszkodzonych i przewożonych nimi ładunków, oraz wszystkie przejazdy samochodów ciężarowych w stanie próżnym, wykonywane w związku z tymi przewozami, będą wykonywane w sposób ustalony przez Komisję Mieszaną.

 

Art. 7

Jeżeli ciężar pojazdu lub jego rozmiary albo też ciężar lub rozmiary przewożonego ładunku przekraczają największy ciężar lub rozmiary dopuszczalne na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, poza zezwoleniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 niniejszej Umowy, przewóz wymaga specjalnego zezwolenia właściwych władz tej Umawiającej się Strony.

Każda Umawiająca się Strona zastrzega sobie również prawo wymagania specjalnego zezwolenia na przewozy materiałów niebezpiecznych.

 

Art. 8

Przewozy ładunków samochodami ciężarowymi objęte niniejszą r umową mogą być wykonywane na podstawie listu przewozowego,

który stosowany jest przy międzynarodowych przewozach drogowych.

III. Postanowienia ogólne

Art. 9

Zakres ważności i rodzaj zezwoleń, o których mowa w art. 1 ust. 1, w art. 2 ust. 1, w art. 5 ust. 1 i w art. T niniejszej Umowy, a także warunki ich wydawania i korzystania z nich, ustala Komisja Mieszana.

Komisja Mieszana ustala również wysokość kontyngentu zezwoleń stosownie do art. 2 ust. 2 i art. 5 ust. 2 niniejszej Umowy, jak również termin ich wzajemnego przekazywania.

 

Art. 10

Przewozy podróżnych i przewozy ładunków objęte niniejszą Umową mogą wykonywać przewoźnicy, którzy mają siedzibę na terytorium jednej z Umawiających się Stron oraz zgodnie z wewnętrznymi przepisami swojego państwa uprawnieni są do wykonywania międzynarodowych przewozów drogowych.

Art. 11

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony mogą wykonywać przewozy podróżnych lub ładunków między dwoma miejscami położonymi na terytorium drugiej Umawiającej się Strony tylko na podstawie specjalnego zezwolenia, wydanego przez właściwą władzę drugiej Umawiającej się Strony.

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony mogą przewozić ładunki z terytorium drugiej Umawiającej się Strony do terytorium państwa trzeciego tranzytem przez terytorium własnego państwa. W innych przypadkach wymagana jest zgoda właściwej władzy drugiej Umawiającej się Strony.

 

Art. 12

Lista przewożonych osób, jak również zezwolenia wymagane zgodnie z niniejszą Umową, powinny znajdować się w pojeździe na terytorium drugiej Umawiającej się Strony i powinny być okazywane na żądanie właściwych władz tej Umawiającej się Strony.

Art. 13

Przewozy wykonywane zgodnie z niniejszą Umową na terytorium drugiej Umawiającej się Strony podlegają podatkom i opłatom przewidzianym w przepisach obowiązujących na tym terytorium.

Komisja Mieszana, o której mowa w art. 19 niniejszej Umowy, może jednak na zasadzie wzajemności zastosować częściowe lub całkowite zwolnienie od tych podatków i opłat.

 

Art. 14

Każda Umawiająca się Strona uznaje prawa jazdy drugiej Umawiającej się Strony.

Art. 15

Paliwo i materiały pędne zawarte z zwykłych zbiornikach pojazdów samochodowych wolne są od opłat i należności przewozowych

Art. 16

Płatności, wynikające z postanowień niniejszej Umowy, dokonywane są zgodnie z umowami płatniczymi obowiązującymi obie Umawiające się Strony.

Art. 17

Przewoźnicy jednej Umawiającej się Strony mogą, w celu zabezpieczenia wykonywania przewozów zgodnie z niniejszą Umową, ustanawiać na terytorium drugiej Umawiającej się Strony swoje przedstawicielstwa.

Art. 18

Postanowienia niniejszej Umowy nie znajdują zastosowania do przygranicznego tranzytu drogowego osób i ładunków.

Art. 19

Właściwe władze Umawiających się Stron:

1. ustalają w protokole wykonawczym sposób wykonywania niniejszej Umowy,

2. tworzą Komisję Mieszaną, która upoważniona jest do wprowadzania zmian i uzupełnień do protokołu wykonawczego.

Art. 20

W przypadkach, które nie są uregulowane postanowieniami niniejszej Umowy lub innych umów międzynarodowych obowiązujących Umawiające się Strony, będzie stosowane prawo wewnętrzne każdej z Umawiających się Stron.

Art. 21

Umowa niniejsza podlega zatwierdzeniu zgodnie z prawem każdej z Umawiających się Stron i wejdzie w życie w dniu wymiany not stwierdzających to zatwierdzenie.

Umowa niniejsza zawarta jest na jeden rok od dnia jej wejścia w życie i będzie automatycznie przedłużana na dalsze okresy jednoroczne, jeżeli żadna z Umawiających się Stron nie wypowie jej w drodze notyfikacji najpóźniej na trzy miesiące przed upływem jej ważności.

 

Umowę niniejszą sporządzono w Pradze dnia 8 grudnia 1970 r. w dwóch oryginalnych egzemplarzach, każdy w językach polskim i czeskim, przy czym obydwa teksty mają jednakową moc.